Danıştay 9. Daire E.2021/3514 K.2023/409

Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolunda tanzim edilen vergi tekniği raporunu esas alan takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen üç kat vergi ziya cezalı; 2016 yılı gelir vergisi ve 2016 yılı bütün dönemlerine ilişkin geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı tarafından tanzim edilen faturaların komisyon karşılığında sahte olarak düzenlendiği, üç kat kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, geçici vergiye (aslına) ilişkin ihbarnamelerde geçici verginin tahakkuk ettirilmeden terkin edileceği bildirildiğinden, geçici vergi (aslı) hakkında karar verilmesine yer bulunmadığı, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası yönünden ise;

geçici verginin sonradan ödenecek yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve yerleşik Danıştay içtihatları gereği cezanın bir kat uygulanması gerektiğinden, üç kat olarak kesilen cezanın fazlaya ilişkin kısmında yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, kısmen kabulüne, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3. maddesine istinaden davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İlk savunma dilekçelerinde açıklanan nedenlerle temyize konu kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.