Danıştay 9. Daire E.2021/3610 K.2023/521

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği, ve bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018 yılı tüm dönemlerine ilişkin geçici vergiler ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla; dava konusu geçici verginin matrah yönünden bağlı olduğu davacı şirket adına 2018 yılına ilişkin olarak tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemiyle Mahkemelerinin E:... sayılı dosyasında açılan davada, ... tarih ve K:... sayılı kararla davanın reddi ile vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin onanmasına karar verildiği,

anılan karardaki aynı hukuki nedenler ve gerekçeler dikkate alınarak,Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi gereğince mahsup süresi geçen geçici verginin terkin edileceğinin hükme bağlandığından dava konusu geçici vergilerin mahsup döneminin geçtiği, ilgili dönem için söz konusu verginin tarh edilerek davacıya tebliğ edilmiş olduğu dikkate alındığında mahsup süresi geçen geçici verginin terkin edilmesi gerektiğinden dava konusu geçici vergide yasal isabet bulunmamakla birlikte, düzenlenen ihbarnamede geçici verginin tahakkuk ettirilmeyeceğinin belirtilmiş olması karşısında,

geçici vergi aslına ilişkin karar verilmesine gerek bulunmadığı, yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi niteliğini taşıyan geçici vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat ceza kesilmesi gerektiği, bu nedenle geçici vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının vergi tutarlarının bir katını aşan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı,vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümlerinin uygulanması bakımından ise.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tekerrür hükümleri, vergi ziyaı cezası ile kaçakçılık suçları ve cezalarını düzenleyen 339, 341 ve 359.maddeleri uyarınca; bu hükümlerin uygulanabilmesi için tekerrüre esas vergi ziyaı cezasından önceki beş yıllık süre içerisinde vergi ziyaına sebebiyet verilmiş olması,

bundan dolayı cezanın kesilmiş ve tekerrüre esas vergi ziyaı cezasının kesildiği yıldan önce kesinleşmiş olması gerektiği, dava konusu olan 2018 yılında tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için bu yıldan önce kesinleşmiş bir vergi ziyaı cezası bulunması gerekmekte olup, davacı adına 23/05/2017 tarihinde tebliğ edilerek kesinleşen vergi ziyaı cezası bulunduğundan, kesilen vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümleri uygulanmasında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına,

geçici vergiler üzerinden kesilen cezaların bir kata ilişkin kısmı ile bir kata isabet eden tekerrür cezalarının onanmasına, diğer kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin incelenmesinden, davacının 2016, 2017 ve 2018 yıllarında komisyon geliri elde etmek amacıyla sahte belge düzenlemek suretiyle faaliyette bulunduğu, Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120.maddesinde cezadan söz edilmesinin sebebinin mahsup dönemi geçen geçici vergilerden vergi aslı, ceza ve gecikme faizinden sadece vergi aslının aranmaması olduğu, ceza kesilmesine izin veren düzenleme olma amacı taşımadığı, bu nedenle cezanın katı konusunda düzenleme içermediği,

cezanın bir kat mı üç kat mı olacağı hususunu Vergi Usul Kanunu'na bıraktığı, eğer geçici verginin noksan tahakkuk ettirilmesi 359.maddede yazılı eylemlerden kaynaklanmışsa vergi ziyaı cezasının üç kat kesilmesine hukuki engel olmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan temyize konu kararda atıf yapılan karara yönelik davacının istinaf talebinin reddine dair ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.