KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2021/3715 E., 2022/2149 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2022
- Esas No
- 2021/3715
- Karar No
- 2022/2149
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Gıda San. ve Tic. A.Ş.
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
564 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2018/Şubat dönemine ilişkin olarak tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...
Vergi Mahkemesi … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu olaya dayanak teşkil eden incelemede davacı şirketin ilgili yılda üretime gönderdiği un miktarının, ürettiğini beyan ettiği mamüllerde kullanılması gereken un miktarından daha fazla olduğu buna göre aradaki fark un miktarının üretimde kullanılarak kayıtdışı hasılat elde edildiği ve bu suretle de 2017 yılı katma değer vergisi beyanlarının yeniden düzenlenmesiyle 2018/Şubat dönemi iade edilecek katma değer vergisinin düzeltildiği görülmüş ise de, incelemede üretilen mamüllerin bünyesinde başka hammaddelerin kullanılıp kullanılmadığı, kullanıldı ise hangi oranda kullanıldığı,
kayıtlar arasında ortaya çıkan un miktarındaki fark ile ilgili davacı firma nezdinde araştırma yapılmadığı, bu kapsamda fark un miktarının içerisinde başka hammaddelerin de bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, bu hammadde miktarlarının üretilen mamüllerin bünyesindeki kullanım oranları da dikkate alınmadan sadece un miktarı üzerinden randıman çalışması yapıldığı dikkate alındığında,
eksik incelemeye dayalı olarak yapılan randıman çalışmasına istinaden ortaya çıkan fark tutar dikkate alınarak tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle tarh edilen dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı şirketin 2017 hesap döneminde gerçekleştirdiği işlemleri ile ilgili 2017/Temmuz ve 2018/Şubat vergilendirme dönemlerinde iade talebinde bulunduğu, şirketin indirimli orana tabi teslimleri dolayısıyla yüklenilen ve indirim yoluyla giderilemeyen KDV'lerin iadesi ile ilgili sınırlı incelenmesi neticesinde … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporu ile … sayılı vergi tekniği raporu tanzim edildiği, raporda randıman analizinde davacı kurum tarafından imal edilen mamullerin tamamında un kullanılmasından randıman anahtarı olarak seçildiği, un hesabı yapılırken fire oranının tespitinde ticaret odaları nezdinde yapılan araştırmalar ve mükellef kurum temsilcisinin ifadelerinin dikkate alındığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 9. Daire, E. 2021/3715, K. 2022/2149, 26 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama