Danıştay 9. Daire E.2021/4024 K.2022/3280

Dava konusu istem: Davacı adına, akaryakıt satışına ilişkin bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve sahte belge düzenlediği yolundaki vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 yılı için re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile vergi inceleme raporundaki, davacının motorin satışlarının düzenli olmadığı, çeşitli tarihlerdeki akaryakıt hareketlerinin ödeme kaydedici cihaz hafızalarıyla uyumlu olmadığı, defter belge isteme yazısının usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen süresi içinde ÖKC hafıza kayıt rulolarının incelemeye ibraz edilmediği,kredi kartı ile yapılan satışlara ilişkin açık hesap kayıt ve belgelerin istenilmesine rağmen sunulmadığı,

has altın ve besi yemi muhteviyatlı faturaların düzenlenmesinde kanunun belirlediği şekli şartlarına riayet edilmediği yönündeki tespitlerin davacının bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve düzenlediği bir kısım faturaların sahte belge niteliğinde olduğunu somut bir şekilde ortaya koyduğu anlaşıldığından olayda re'sen tarh nedeninin varlığının kabulü gerektiği, inceleme elemanının, kayıt dışı hasılatın Çorum Ticaret Odasından edinilen brüt karlılık oranlarının esas alınarak hesaplanmasına ilişkin yönteminin uygun olduğu,

davacı hakkında takdir edilen matrah farkı üzerinden tarh edilen dava konusu kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, kesilen üç kat vergi ziyaı cezasına ilişkin olarak yapılan incelemede de 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinin (a) bendinin 2. fıkrasında ise.

"Defter, kayıt ve belgeleri tahrif etme veya gizleme" kaçakçılık suçları arasında sayılmış olduğundan davacı adına üç kat kesilen vergi ziyaı cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi Kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi tekniği raporunda belirtildiği şekilde ödeme kaydedici cihazlara teknik olarak müdahale etme imkanının bulunmadığı, günlük Z raporlarındaki hasılatın yasal defterlere kaydedildiği, kendilerine sadece belgesiz alış olup olmadığının sorulduğu, halbuki bazı emtiaya ilişkin faturaların inceleme esnasında helen gelmemiş olduğu, banka kayıtlarının incelenmediği, karlılık oranlarına ilişkin olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun verilerinin esas alınması gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ:Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.