Danıştay 9. Daire E.2021/4028 K.2023/538

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılının tüm dönemleri için re'sen tarh edilen kurum geçici vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla; mahsup dönemi geçen geçici vergi aslı için tarhiyat yapılamayacağından dava konusu tarhiyatın geçici vergi aslına ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmediği, davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunun incelenmesinden.

2016 ve 2017 hesap dönemlerinde işçisi, aracı ve deposu bulunmasına rağmen yapılan yoklamalarda deposunda stok malının olmaması, yüksek tutarlı matrahlar beyan edilmesine rağmen tüm dönemlerde ödenecek katma değer vergisinin çıkmaması, cüz'i tutarda ödenecek kurumlar vergisinin çıkması, nakliyat faaliyetiyle iştigal etmekle birlikte sadece 747.218,14-TL değerinde mazot alımı yapılması, akaryakıtın mal/hizmet verilen mükelleflerden tarafından karşılandığı belirtilmesine rağmen bu husus ispatlayacak veri bulunmaması,

tahsilatların ve ödemelerin elden yapılması yönündeki tespitlerin, davacının komisyon karşılığında sahte fatura düzenlediğini somut olarak ortaya koyacak nitelik ve yeterlilikte olduğu sonucuna varıldığından, sahte fatura karşılığında komisyon geliri elde ettiğinden bahisle re'sen tarh edilen kurumlar vergisinde ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, öte yandan, aynı hukuki olaydan kaynaklanan, davacı adına komisyon geliri üzerinden hesaplanarak tarh edilen 2017 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada.

Mahkemelerinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararı ile, davanın reddine karar verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu tarhiyatın geçici vergi aslına isabet eden kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi mahkemesi kararının, 2017 yılının tüm dönemlerine ilişkin bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmına ait hüküm fıkrası ile gerekçesi Dairelerince uygun görüldüğünden davacı istinaf başvurusunun bu kısım bakımından reddine, mahkeme kararının, 2017 yılının tüm dönemlerine ilişkin bir katı aşan vergi ziyaı cezası bakımından.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici vergiye ilişkin mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasına göre; kesinleşmekle birlikte mahsup dönemi geçmiş olması nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici vergi üzerinden ceza tahsil edilmesi zorunlu ise de geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve bu vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiğinden Mahkeme kararının bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının bir katı aşan vergi ziyaı cezalarına ilişkin kısmının kaldırılmasına,

bu kısmın iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Tarhiyatın hukuken geçerli, kesin ve somut tespit olmaksızın varsayıma dayalı olarak gerçekleştirildiği, düzenlenen faturaların gerçek bir emtia ve hizmet alımına dayandığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacıya tebliğ edilen geçici verginin ihbarnamede yer almasının zorunlu olduğu, sadece matrah üzerinden hesaplanacak olan vergi aslı üzerinden kesilecek vergi ziyaının hesaplanması bakımından zorunlu bir unsur olduğu, tahsile tabi olmadığı, öte yandan geçici vergi üzerinden tek kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği belirtilmiş ise de; söz konusu mahkeme kararında da davacı tarafından muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullandığı kabul edilmiş olduğundan geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, temyize konu kararda atıfta bulunulan karar Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 23/11/2022 tarih ve E:2021/3255, K:2022/5774 sayılı kararıyla onanmıştır.