Danıştay 9. Daire E.2021/4264 K.2022/1389

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2017/Aralık döneminde gerçekleştirdiği ihracat teslimlerinden, Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11/1-a maddesi uyarınca ihracat istisnası kapsamında olan 482.800-TL tutarındaki iade alacağının, vergi borçlarına mahsubu ve kalan kısmın nakden iadesi talebiyle yapılan başvurunun reddine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davayı reddeden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… K:… sayılı kararını üzerine yapılan istinaf başvurusunun süre yönünden reddine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… sayılı kararıyla; mahkeme kararının 30/11/2020 tarihinde davacı tarafa tebliğ edilmesi üzerine en geç 30/12/2020 tarihi mesai bitimine kadar istinaf isteminde bulunulması gerekirken, davacı vekili tarafından verilen istinaf başvuru dilekçesinin 30/03/2021 tarihinde kayıtlara girdiğinin anlaşılması karşısında, kanuni süresinden sonra yapılan istinaf başvurusunun süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan tebligat üzerindeki beyanın gerçeği yansıtmadığı ve bu sebeple hatalı olduğu, süresinde istinaf başvurusunda bulunulduğu, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.