Danıştay 9. Daire E.2021/4636 K.2022/5386

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım alışlarını sahte belge ile belgelendirdiği ve bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2017 yılı kurumlar vergisi ve 2017/Ocak-Mart, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 ve 352/1-7 maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük ve usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; dava konusu tarhiyatın tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bir kat kesilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve 2017/Ocak-Mart, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi aslı üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Kanun'un 352/2-7 maddesi uyarınca kesilen usulsüzlük cezasına ilişkin kısmında hukuka aykırlık bulunmadığı, geçici vergi aslı yönünden.

213 sayılı Yasa'nın mükerrer 120. maddesi uyarınca mahsup süresi geçen geçici vergi aslının aranmaması gerektiğinden ve vergi inceleme raporunda da bu durum açıkça belirtilmesine karşın davacı adına düzenlenen ihbarnamede yer alan bu verginin aranmayacağına ilişkin bir ibareye yer verilmemiş olduğu görüldüğünden dava konusu geçici vergi aslında hukuka uyarlık bulunmadığı, 2017 yılında, gerçek satıcılar dışındaki şahıslar adına müstahsil makbuzu düzenlendiği ve bu şekilde belgesiz emtia alındığından bahisle 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden;

olayda, …'den fiilen emtia alımında bulunulduğu ve karşılığında müstahsil makbuzlarının düzenlendiği anlaşıldığından, belgesiz fındık alımı gerçekleştirildiğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasının …'den alınan emtialara ilişkin tutarlara isabet eden kısmında bu sebeple ve …dışındaki satıcılar adına düzenlenen müstahsil makbuzlarına isabet eden kısmı bakımından ise,

davacının kimlere müstahsil makbuzu düzenlemediğine ilişkin somut bir tespit bulunmadığı ve özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören ve bu cezanın kesilmesine ilişkin koşulları düzenleyen Kanun hükmünde belirtilen unsurların uyuşmazlık konusu olayda bir arada gerçekleşmediği sonucuna ulaşıldığından hukuka uyarlık bulunmadığı, kayıt dışı bırakılan hasılat için fatura düzenlenmediğinden bahisle 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden;

davacının kimlere fatura düzenlemediğine yönelik yapılmış somut bir tespit mevcut olmadığı ve özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören ve bu cezanın kesilmesine ilişkin koşulları düzenleyen Kanun hükmünde belirtilen unsurların, uyuşmazlık konusu olayda bir arada gerçekleşmemiş bulunduğu sonucuna ulaşıldığından hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezası ile geçici vergi aslının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Geçici verginin, cari vergilendirme döneminde mahsup edilmek üzere tahakkuk ettirilip ödendiği, ancak mahsup dönemi geçmiş dönemlere ilişkin re'sen veya ikmalen tarh olunacak geçici verginin tespit olunması durumunda geçici vergi terkin olunmakla birlikte geçici vergiye isabet eden gecikme faizi ve cezanın tahsili gerektiği, davacı şirketin, gerçek satıcılar dışındaki şahıslar adına müstahsil makbuzu düzenlediğinin tespit edildiği, yine ilgili dönemde bir kısım satışına ilişkin fatura düzenlemediği, davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.