Danıştay 9. Daire E.2021/4672 K.2022/2710

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, ibraz edilen yevmiye defteri ve defteri kebirin boş olması ve bir kısım faturaların ibraz edilmemesi nedeniyle katma değer vergisi beyannamelerinde yer alan indirimlerin reddedilmesi gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen; 2016/Ocak-Temmuz dönemi için bir kat; 2016/Ağustos-Aralık dönemi için üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsuzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden, davacı tarafından sunulan defter ve belgelerin idareye gönderilmesi üzerine, davalı idarece Görüş ve Öneri Raporu tanzim edilerek dosyaya ibraz edilmiş olduğu, söz konusu raporda, ilgili dönemde davacı ile ticari ilişkisi bulunan on yedi firma hakkında sahte belge düzenleme yönünden vergi incelemesi yapıldığının belirlendiği ve bu nedenle anılan firmalarca davacı adına düzenlenen faturalardaki katma değer vergisinin indirilemeyeceğinin belirtildiği,

bu firmalardan onu hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının, dava konusu cezalı tarhiyatın dayanağı olan vergi inceleme raporundan sonra düzenlenmesi nedeniyle anılan firmalar tarafından düzenlenen faturalardaki katma değer vergisinin reddedilmesinde hukuken uyarlık görülmediği,

bu firmalardan dördü tarafından davacıya düzenlenen faturaların istenilmesine rağmen dosyaya ibraz edilmemesi nedeniyle, üç firma hakkında ise, düzenlenen vergi tekniği raporlarının incelenmesinden, davacı adına düzenledikleri faturaların sahte olduğu sonucuna ulaşılması nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatın, bu yedi firmaya ilişkin kısmında hukuka aykırılık görülmediği,

213 sayılı Kanunun 355/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden, davacı şirket tarafından ilgili dönemlere ilişkin yasal defterlerin boş olarak ibraz edildiği ve 2016 yılına ilişkin alış faturalarından bir kısmının idareye sunulduğu dikkate alındığında, davalı idare yazısının tebliği üzerine bir kısım ibraz yükümlülüğünün yerine getirildiğinin görüldüğü ve bu itibarla, defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için anılan Kanun hükmünde yer alan koşulların somut olayda tam olarak gerçekleşmediği,

kesilen cezada hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyata dayanak vergi inceleme raporundan sonra haklarında sahte belge düzenleme fiili nedeniyle vergi tekniği raporu düzenlenen on firma tarafından davacıya düzenlenen faturalara isabet eden cezalı tarhiyata ilişkin kısım ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının hukuka uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın bu kısmının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle davalı idarenin bu kısma yönelik istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş;

mükelleflerce katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, indirim konusu yapılacak verginin fatura veya benzeri belgeler ile gümrük makbuzu üzerinde ayrıca gösterilmesi ve söz konusu belgelerin yasal defterlere uyumlu bir şekilde kaydedilmiş olması gerektiği, olayda, 2016 yılına ilişkin hesaplarının sahte fatura kullanma yönünden incelenmesi için düzenlenen defter belge isteme yazısının davacı şirketin temsilcisine 17/01/2017 tarihinde tebliğ edilmesine karşın,

ilgili dönem defterlerinin boş ve alış faturalarının eksik olarak davalı idareye sunulduğu ve defterlere kaydedilmeyen katma değer vergileri için Kanunda öngörülen koşullar gerçekleşmediğinden, 2016 yılına ilişkin tüm katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalı istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine, istinafa konu kararın özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmına yönelik istinaf başvurusu kısmının reddine, vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri yönünden verilen kabul kararına ilişkin istinaf başvurusunun kabulüne,

kararın bu kısmının kaldırılmasına, davanın kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdare tarafından tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.