Danıştay 9. Daire E.2021/4804 K.2022/604

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2015/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin sıfır olduğunun dikkate alınması suretiyle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Ocak dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak dosyanın yeniden incelenmesi suretiyle; dava konusu tarhiyatın matrahı yönünden bağlı bulunduğu 2015/Aralık dönemi için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatını kaldıran ....... Vergi Mahkemesi'nin ...tarih ve E:..., K:...sayılı davanın kabulüne dair kararına yöneltilen istinaf talebinin ...Bölge İdare Mahkemesi ....

Vergi Dava Dairesi'nin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kesin kararıyla gerekçesi değiştirilerek reddedildiği dikkate alındığında, davacı şirketin 2015/Aralık döneminden sonraki döneme devreden indirilebilir katma değer vergisinin azaltılması suretiyle 2016 yılı katma değer vergisi beyanlarının yeniden düzenlenmesi sonucunda dava konusu 2016/Ocak dönemi için re'sen salınan katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında da hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü yolundaki Vergi Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla isabetsizlik görmeyerek davalı idarenin istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.