Danıştay 9. Daire E.2021/4863 K.2022/4625

Dava konusu istem: Davacı tarafından, maliki olduğu İstanbul İli, Maltepe İlçesi … Mahallesi, … Cad. No:… ilâ … numaralı bağımsız bölümlere ilişkin emlak (bina) vergileri, taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payları ile vergi ziyaı cezalarının tahsili amacıyla adına düzenlenen … tarih ve … ilâ … sayılı ödeme emirleri ile … tarih ve … ilâ … sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emirlerine dayanak olan ve davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlara karşı açılan davada, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla söz konusu cezalı tarhiyatların iptaline karar verilmesi nedeniyle hukuki dayanaktan yoksun kalan dava konusu ödeme emirlerinde hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Taşınmazın iş yeri olarak kullanıldığının açık olduğu, … logosu adı altında kullanıldığı, taşınmaza ilişkin uydu fotoğrafları incelendiğinde taşınmazın otel olarak kullanıldığının anlaşılabileceği, konaklamaya ilişkin web sitesinden hizmet verildiği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.