Danıştay 9. Daire E.2021/4897 K.2022/6210

Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 yılına ilişkin olarak resen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. ve 353/6. maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:....

K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun değerlendirilmesinden; hesaplanan matrah farkına göre yeniden düzenlenen 2018 hesap dönemi gelir tablosu ve Kurumlar Vergisi Beyanına göre re’sen tarh edilecek kurumlar vergisinin tespit edildiği ve sonucu itibariyle davacı şirket tarafından eksik matrah beyanı suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verildiğinin anlaşıldığı görüldüğünden, 2018 yılına ilişkin olarak vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarh edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, özel usulsüzlük cezalarına gelince;

davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile davacının belgesiz olarak aldığı tespit edilen 658.164,87 litre motorin ve 8.666,23 litre benzin alışlarına ilişkin fatura alınmadığından bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesine göre 120.000,00-TL tutarında özel usulsüzlük cezasının kesildiği anlaşılmış ise de davalı idarece bahse konu alışların hangi tarihte, hangi miktarda ve kimlerden yapıldığı, alınması gereken faturaların hangi tutar ve tarihlerde kimlerden alınmadığı yönünde yapılmış herhangi bir somut tespit bulunmadığı, ayrıca kesilen cezanın, maddenin öngörülüş amacına da uygun düşmediği anlaşıldığından,

cezai yaptırıma bağlanan söz konusu fiiller bütün unsurları ile ortaya konulmadan kesilen dava konusu özel usulsüzlük cezasının 120.000,00-TL'lik kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/6. maddesine göre kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin olarak ise; davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporundaki tespitlerin davacı şirketin mevzuatla belirlenen muhasebe standartlarına, tek düzen hesap planına ve mali tablolara ilişkin usul ve esaslara uymadığını gösterdiği,

bu bakımdan dava konusu özel usulsüzlük cezasının 5.700,00-TL'lik kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesine göre kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.