Danıştay 9. Daire E.2021/589 K.2022/4421

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda hazırlanan vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; tarhiyatın dayanaklarının detaylandırıldığı, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun davaya tebliğ edilmemesinin, davacının hangi eylem veya işlemler sonucu kendisi hakkında sahte belge düzenlediği sonuca varıldığını ve vergi tekniği raporundaki tespitlerin yerinde ve yeterli olup olmadığını öğrenme imkanından mahrum bırakmış olması nedeniyle savunma yapma hakkı elinden alındığı gibi kendisine ait bilgilerin verilmemesinin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Vergi mahremiyeti" başlıklı 5. maddesi kapsamında da değerlendirilemeyeceği,

sadece vergi ve ceza ihbarnamesi ile raporun bir kısmının ve yine vergi tekniği raporundaki tespitlere atıfla yetinen takdir komisyonu kararının tebliğ edilmesi suretiyle tarhiyat yapılmasının, davacı hakkında tesis edilen işlemi hükümsüz kılacak nitelikte esasa etkili bir şekil hatası olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket tarafından, haklarında tanzim edilen vergi tekniği raporunun sayfaları eksik olarak taraflarına tebliğ edildiği, dolayısıyla savunma haklarından mahrum bırakıldığı için tesis edilen işlemlerin hukuka aykırı olduğu iddia ediliyor ise de, usul yönünden eksikliklerin yargılama makamlarınca giderilebileceği ve bu eksikliklerin ...

Vergi Mahkemesince giderildiği hususları dikkate alındığında, bir kısım evrakın tebliğ edilmemesinin yargılamayı esastan sakatlamayacağı açık olduğundan ve davacının ulaşmak istediği halde ulaşamadığını belirttiği bir belgenin veya bilginin olduğundan bahsedilemeyeceğinden, uyuşmazlığın esası incelenerek bir karar verilmesi gerektiği, davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve …-…-… sayılı vergi tekniği raporunda yer verilen tespitler ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin bir bütün olarak değerlendirilmesinden, davacı kurumun iş yeri adresinde yapılan yoklamalarda,

raporda belirtilen hasılatları gerçekleştirecek yeterli emtianın iş yerinde olmadığı, yeterli çalışan sayısının olmadığı, katma değer vergisi matrahlarının çok yüksek olduğu, çok yüksek matrahlarda iş yaptığını beyan etmesine rağmen ödenecek katma değer vergisi beyan etmediği, alım satım yaptığı firmalardan bir kısmı hakkında sahte belge düzenlediğine dair vergi tekniği raporu bulunduğu, geri kalan kısmı hakkında ise vergi incelemesinin devam ettiği, yeterli düzeyde depo ve aracının bulunmadığı gibi hususların, davacı kurumun ilgili dönemdeki faaliyetinin sahte fatura düzenlemekten ibaret olduğunu ortaya koyduğu sonucuna varıldığından,

geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir kata ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusu yönünden ise.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici vergiye ilişkin mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasına göre, kesinleşmekle birlikte mahsup dönemi geçmiş olması nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve bu vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması hakkaniyete uygun olacağından, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısımında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine, Vergi Mahkemesi kararının,

vergi ziyaı cezasının bir kata tekabül eden kısmının kaldırılmasına, bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda yer alan tespitler dikkate alınarak ilgili mevzuat uyarınca üç kat vergi ziyaı cezasının kesildiği, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.