Danıştay 9. Daire E.2021/751 K.2022/5063

Dava konusu istem: Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğü tarafından ihale edilen ve davacının uhdesinde kalan … , … , … , … ihale kayıt numaralı, Su ve Kanalizasyon Müdürlüğü tarafından ihale edilen … ihale kayıt numaralı, Park ve Bahçeler Müdürlüğü tarafından ihale edilen … ihale kayıt numaralı, Çevre Koruma ve Kontrol Daire Başkanlığı tarafından ihale edilen … ve … ihale kayıt numaralı muhtelif işler nedeniyle davacıya ödenen hak edişlerden kesinti yapılmak suretiyle tahsil edilen toplam 1.209.313,34 TL damga vergisinin iadesi talebiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile ödenen tutarın faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre düzeltme yolunun vergiye ilişkin hesaplarda, matrah ve miktar hatası bulunması yahut mükerrer vergi istenmesi şeklinde, vergilendirmede ise mükellefin şahsında, mükellefiyette, verginin mevzuunda ve döneminde yapılmış hataların varlığı halinde izlenebilecek bir idari başvuru yolu olduğu, vergi yükümlülerince, vergilendirmeye ilişkin bir olayın düzeltme yoluyla yargı önüne getirilebilmesi ve vergi hatasının varlığından söz edilebilmesi için, hukuksal sorun olarak çözümlenmesi gerekmeyen açık ve mutlak bir hata bulunduğunun belirlenebilmesinin gerektiği, uyuşmazlık konusu olayın çözümünün;

davacının üstlendiği ihale ve bu ihale sonucunda yapılacak işin, döviz kazandırıcı faaliyet kapsamında olup olmadığı hususunun hukuki nitelemesinin yapılmasına bağlı olduğu, bunun ortaya konulmasının ise, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 1., 4. ve Ek 2. maddeleri ile 1 Seri No'lu ve ve 4 Seri No'lu Döviz Kazandırıcı Faaliyetlerde Damga Vergisi ve Harç İstisnası Uygulaması Hakkında Tebliğde yer alan hükümlerin değerlendirilmesine ve yorumlanmasına bağlı olduğunun görüldüğü bu durumda davacı iddiaları ve bu iddialar çerçevesinde ortaya çıkan uyuşmazlığın,

herhangi bir kuşku ya da hukuki tartışmaya meydan bırakmayacak şekilde nitelendirilebilecek açık bir vergi hatası kapsamında olmadığı, davanın esasını oluşturan iddiaların vergilendirme işlemine karşı süresinde açılacak idari davada incelenebilecek hukuki bir ihtilaf niteliğinde olduğu; diğer bir ifadeyle, ihtilafın çözümü maddi olayların ve mevzuatın değerlendirilmesi ve yorumunu gerektirmesi nedeniyle, uyuşmazlığın, düzeltme ve şikayet kapsamında değerlendirilemeyeceğinin açık olduğundan dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Damga vergisinin konusu olan ve muhtelif ihale sözleşmeleri ile şirket uhdesinde kalan işlere ilişkin olarak hazırlanan ihale şartnamelerinde, ihalenin yeterlik kriterlerini sağlayan tüm yerli ve yabancı isteklilere açık olduğunun belirtilmesi karşısında anılan işlemin döviz kazandırıcı faaliyet kapsamın da bulunduğu bu nedenle de olay tarihinde yürürlükte bulunan 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun Ek 2. maddesi uyarınca damga vergisinden istisna olduğu, dolayısıyla söz konusu ihalelere ilişkin olarak şirkete ihale kararı damga vergisi, sözleşme damga vergisi ve hakediş damga vergisinin tahakkuk ettirilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.