Danıştay 9. Daire E.2021/826 K.2022/5326

Dava konusu istem: Davacı şirketin iştirak ettiği … Gıda Tarım Hayvancılık San. ve Tic. A.Ş.'nin tasfiyesinin zararla sonuçlanması nedeniyle oluşan toplam 5.077.311,72.-TL tutarındaki zararın dönem kazancında gider olarak dikkate alınması gerektiği yönünde ihtirazi kayıtla verilen geçici vergi beyannamesine istinaden 2018/Ekim-Aralık dönemi için fazladan yapılan geçici vergi tahakkukunun iptali ile fazla ödenen tutarın iade tarihine kadar işleyecek faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirketin iştiraki olan.

Gıda Tarım Hayvancılık San.ve Tic.A.Ş.'nin 2018 yılında tasfiyesinin zararla sonuçlanması sebebiyle şirket aktifindeki iştirak maliyet tutarı olan 5.065.195,81.-TL'nin şirketin aktifinden çıkarılması ve anılan şirketin tasfiyesi dolayısıyla şirketin 6736 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılan vergi borcunun şirket ortağı sıfatıyla davacı şirket payına düşen 12.115,91.- TL'nin ödenmesiyle birlikte sonuçta iştirakin tasfiyesi dolayısıyla toplam 5.077.311,72-TL'lik zarar oluştuğu,

bu tutarının 2018 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde kurum kazancının tespitinde zarar/gider olarak dikkate alınması gerektiği ileri sürülmüş ise de,yine aynı nedenle ihtirazı kayıtla verilen 2018 yılı kurumlar vergisi tahakkukuna karşı açılan davada Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davacı şirketin iştiraki olan.

Gıda Tarım Hayvancılık San.ve Tic.A.Ş.'nin tasfiyesinin zararla sonuçlanması nedeniyle toplam 5.077.311,72 TL'nin kurum kazancının tespitinde "Kanunen Kabul Edilmeyen Gider" olarak dikkate alınması suretiyle yapılan dava konusu tahakkuk işleminde hukuka aykırılık bulunmadığından davanın reddine hükmedildiği görüldüğünden, dava konusu tahakkuk işleminde de aynı gerekçelerle hukuka aykırılık görülmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Davacı tarafından 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden fazla tahakkuk eden kurumlar vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden ...

Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının kaldırılması istemiyle davacı tarafından yapılan istinaf başvurusu Dairelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla kabul edilip, Vergi Mahkemesi kararı kaldırılarak; davanın kabulüne, ihtirazi kayıtla verilen 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden fazla tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin kaldırılmasına karar verildiğinden, aynı gerekçeyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

davanın kabulüne, 2018/Ekim-Aralık dönemi için ihtirazi kayıtla verilen geçici vergi beyannamesi üzerinden fazla tahakkuk ettirilen geçici verginin kaldırılmasına ve ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kurumlar vergisinden istisna edilen kazançlara ilişkin giderlerin veya istisna kapsamındaki faaliyetlerden doğan zararların, istisna dışı kurum kazancından indirilmesine hukukken imkan bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ:Vergi Mahkemesi kararının dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi hukuka uygun olduğundan, aynı gerekçe ve nedenlerle Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan; … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…; K:… sayılı kararı Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 02/11/2022 tarih ve E:2020/5752, K:2022/5325 tarihli kararıyla onanarak kesinleşmiştir.