Danıştay 9. Daire E.2021/835 K.2023/1200

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen 2015 yılına ilişkin gelir vergisi, 2015/Ocak-Mart, Nisan-Haziran dönemleri geçici vergi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, her ne kadar dava konusu cezalı tarhiyatların dayanağı takdir komisyonu kararları 7143 sayılı Kanun'un yayımı tarihinden önce davalı idareye ulaşmış olsa dahi, davacı hakkında düzenlenen cezalı tarhiyatları içeren ihbarnamelerin tebliğinden önce (yaklaşık bir yıl önce), yani hakkındaki alacak kesinleşmeden, 27/07/2018 tarihinde 7143 sayılı Kanundan yararlanarak 2015 yılı gelir vergisine ilişkin davacı tarafından matrah artımında bulunması karşısında, 1 Seri No.lu Genel Tebliğ'de de açıklandığı üzere,

Kanun'un yayımlandığı tarihten önce başlanılmış olan vergi incelemeleri ile takdir işlemlerine yararlanılan matrah artırımı engel teşkil etmeyecekse de, bu mükellefler hakkında vergi incelemesi ile takdir işlemlerine göre tarhiyat yapılabilmesi için belirtilen hususlara uyulması gerektiği, bu durumda 7143 sayılı Kanun'un 4. fıkrasından yararlanabilecek olan davacı hakkındaki cezalı tarhiyatların kaldırılması ve oluşan yeni duruma göre, matrah artırım bedeli de dikkate alınarak davalı idare tarafından yeniden işlem tesis edilmesi gerekirken, davacının yaptığı matrah artırımı hiçbir surette dikkate alınmayarak 30/05/2017,

31/05/2017 ve 02/06/2017 tarihlerinde düzenlenen ihbarnamelerin davacıya tebliğ edilmesinde ve dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı erekçesiyle davanın kabulüne cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 7143 sayılı Kanunun 4. maddesi ile 5. maddesinin 1. ve 7. fıkralarının değerlendirilmesinden; somut olayda olduğu gibi, 18/05/2018 tarihinden önce haklarında başlatılan takdir veya inceleme işlemlerinin yine somut olayda olduğu gibi mükelleflerin 7143 sayılı Kanun uyarınca matrah artırımında bulunmalarından önce sonuçlanması ve hatta tarhiyatın yapılması hallerinde, yapılan tarhiyatın matrah artırımına, matrah artırımının da yapılan tarhiyata bir etkisinin olamayacağı,

ancak davacının 7143 sayılı Kanunun 4. maddesinde kendisine tanınan süre içerisinde başvuruda bulunması halinde ve maddede öngörülen diğer şartların sağlanması durumunda yapılan tarhiyatlarla kesilen cezaların ve işleyen gecikme faizlerinin yine Kanun uyarınca belirlenen tutarlar dikkate alınarak tahsilinden vazgeçilebileceği, dolayısıyla davacı hakkında 15/11/2016 tarihinde düzenlenen vergi tekniği raporu doğrultusunda 06/12/2016 tarihinde takdire sevk edilen ve 21/04/2017 tarihli takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 30/05/2017, 31/05/2017 ve 02/06/2017 tarihlerinde düzenlenen vergi/ceza ihbarnameleriyle 2015 yılı gelir vergisi,

2015/Ocak-Mart, Nisan-Haziran dönemlerine ilişkin geçici vergi tarhiyatı yapılarak vergi ziyaı cezası kesilmesinde, 27/07/2018 tarihinde matrah artırımında bulunan davacıya 13/06/2019 tarihinde tebliğ edilmesinde 7143 sayılı Kanun hükümleri açısından bir hukuka aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığı, öte yandan, inceleme yetkisine haiz olan vergi müfettişleri ve takdir komisyonları, matrah belirlemesi veya tarhiyat önerisi yaparken, vergi incelemesindeki amaca uygun olarak, ödenmesi gereken vergileri, doğruluğunu araştırarak,

tespit etmek ve bunu sağlamak adına vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetine ulaşmak açısından sahip oldukları yetkileri kullanarak kararlarını gerekçelendirmek zorunda olduğu, olayda ise; gerek davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda gerekse takdir komisyonu kararlarında, her ne kadar davacının defter ve belgeleri üzerinde bir inceleme imkanı bulunmasa da, davacının tarh dosyası üzerinde ve harici olarak faaliyet alanı ile ilgili sektör karlılık oranı, daha önceki beyanları ile hakkında sahte belge düzenlediği yönünde vergi tekniği raporu bulunan firmadan almış olduğu ürünlerin faaliyet konusuyla uyumlu olup olmadığı,

gerçekten böyle bir gideri bulunup bulunamayacağı, son yaptığı geçici vergi beyanının ne ölçüde gerçeği yansıttığı dikkate alınarak bir araştırma ve değerlendirme yapılmadan en son yapılan geçici vergi beyanı ve bahsi geçen firma tarafından düzenlenen fatura tutarları dikkate alınarak matrah belirlenmesi nedeniyle eksik incelemeye dayalı yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Esasa ve usule ilişkin savunmalarının cevap dilekçesinde yapıldığı belirtilerek re'sen göz önüne alınacak hususlar doğrultusunda kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.