Danıştay 9. Daire E.2022/106 K.2023/428

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, … tarih ve … sayılı encümen kararının, 3194 sayılı İmar Kanunu ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 52. maddesi gereğince davacı şirkete ait 68 adet küçük boy kabin (baks) nedeniyle geriye dönük olarak 5 yıllık 289.000,00-TL tutarında işgal harcı alınmasına ilişkin kısmının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E…, K:… sayılı kararıyla; olayda, dava konusu edilen Belediye Encümen Kararının Karlıova Belediyesi'nce alınan … tarih ve … sayılı Meclis Kararı dayanak alınarak tesis edildiği, anılan ….Vergi Mahkemesinin E:… sayılı dosyasında açılan davada verilen "yürütmenin durdurulması kabul" kararıyla da dava konusu encümen kararının dayanağı meclis kararı iptal edildiğinden, dayanağı iptal edilen encümen kararının dava konusu edilen kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirkete ait trafo binaları için yasal prosedürü yerine getirmesi uyarıda bulunulduğu ancak uyarılara uyulmaması nedeniyle Belediye Encümenince karar alındığı, davacı adına tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Nitekim; Vergi Mahkemesi kararında atıf yapılan dosyada davanın kabulü yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karara karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 23/02/2023 tarih ve E:2022/104, K:2023/426 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.