Danıştay 9. Daire E.2022/1070 K.2023/4699

Dava konusu istem: Davacının bir dönem kanuni temsilcisi olduğu ... Demir Çelik Hurda Nakliyat San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, asıl borçlu şirketin tasfiyesi tamamlanarak sicilden silinmesi nedeniyle, ilgili dönemde kanuni temsilcisi olan olan davacı adına re'sen tarh edilen 2016 yılı kurumlar vergisi, tüm dönemlere ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; asıl borçlu ... Demir Çelik Hurda Nakliyat San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düznelenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunun incelenmesinden, yapılan yoklamalarda faaliyet konusu ile ilgili herhangi bir emtiaya rastlanılmaması, mükellef kurum adına kayıtlı herhangi bir aracın veya mal varlığının bulunmaması, mükellef kurumun kısa süre faaliyette bulunmasına rağmen sadece 2016 yılında 43.748.177,00-TL tutarında ciroya ulaşması, ancak mükellef kurumun bu tutarda satış yapabilecek kapasiteye, imkana, araç, gerece ve işçi sayısına sahip olmaması, mal alış ve satışlarının ticari teamüllere, işyeri kapasitesine ve satış cirolarıyla uyuşmayacak şekilde telefon ve faks ile yapılmış olması,

dolayısıyla faaliyetinin iktisadi ve ticari icaplara aykırı olması, çok sık adres değiştirmesi, yine mükellef kurumun çok yüksek tutarda vergi borcu bulunmasına rağmen çok cüzi tutarda ödeme yapmış olması ile birlikte raporda yer verilen diğer hususların birlikte değerlendirilmesinden, mükellef kurumun 2016 ve 2017 yıllarında düzenlediği belgelerin tamamının herhangi bir mal veya hizmet ifasına dayanmayan, komisyon karşılığında düzenlenen sahte belgeler niteliğinde olduğu, bu durumda, ...

Demir Çelik Hurda Nakliyat San. ve Tic. Ltd.

Şti.'nin 2016 ve 2017 yıllarında sahte belge düzenlemek suretiyle sahte belge ticareti yaptığının ve bu ticaretten komisyon geliri elde ettiğinin anlaşılmış olması karşısında, anılan şirketin 03/12/2018 tarihinde tasfiyesinin tamamlanmış ve ticaret sicilinden silinmiş olması sebebiyle olay tarihinde yürürlükte bulunan 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 17. maddesinin 9. fıkrası gereğince, söz konusu sahte belge ticaretinden şirket kanuni temsilcisi olan davacının sorumlu olması nedeniyle, re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile kesilen 3 kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık görülmediği, geçici vergi aslı yönünden;

dava konusu olayda geçici vergilerin mahsup dönemi geçmiş olduğundan, mahsup dönemi geçmiş olan tüm dönemlere ilişkin davacı adına yapılan geçici vergi tarhiyatlarında hukuka uygunluk görülmediği, öte yandan 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasında, mahsup süresi geçtikten sonra kesilen geçici vergilerin terkin edileceği belirtilmesine karşın;

gecikme faizi ve cezanın tahsil edileceğinin hüküm altına alınmış olması karşısında ve de olayda davacının kanuni temsilcisi olduğu şirketin ilgili dönemlerde düzenlendiği faturaların sahte olduğunun ve davacının sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiğinin anlaşılmış olması karşısında, matrahı yönünden bağlı bulunduğu komisyon geliri üzerinden hesaplanan geçici vergi tutarının bir katına ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık görülmediği,

geçici vergi tutarının bir katını aşan vergi ziyaı cezalarında ise yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması nedeniyle hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, geçici vergi aslı ile bu vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katını aşan kısımlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek, tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Asıl borçlu şirketin 2016 yılında faal olmadığına dair herhangi bir tespit bulunmadığı, uyuşmazlık konusu dönemde firmanın sigortalı işçilerinin olduğu, firmanın demir alım-satımı işiyle iştigal ettiği, sipariş usulü çalıştığı için stoklarının olmadığı, yani firmanın üretim değil, toptan alım-satım işiyle iştigal ettiği, nakliyelerin ise müşteri firmalar tarafından gerçekleştirildiği, ödemelerin banka kanalıyla yapıldığı, ödemelerin ve nakliyelerin tümünün usulüne uygun olduğu, dolayısıyla firmanın gerçek bir ticari faaliyetinin olduğu,

sahte fatura düzenleme tespitinin sadece alış yapılan firmalar hakkındaki tespitlere dayandırılmasının haksız ve hukuka aykırı olduğu, karşıt incelemelerde olumsuzluk bulunmadığı, örnek vermek gerekirse ilgili dönemde asıl borçlu şirketten alış yapan Arslan Ay tarafından verilen beyanda firmayı tanıdıkları, inşaat demiri aldıkları, nakliyeyi kendilerinin gerçekleştirdiği, ödemenin banka yoluyla yapıldığı yönünde oluğu, vergi incelemesinin eksik varsayım ve kanaate dayalı olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacının kanuni temsilcisi olduğu şirketin sahta fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiği, düzenlenen raporlarla somut olarak ortaya konulduğu, davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.