Danıştay 9. Daire E.2022/1174 K.2023/1725

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, kısmen sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporuna istinaden takdir komisyonu kararına dayanılarak re’sen tarh edilen 2016 yılı gelir vergisi ile 2016/Temmuz-Eylül dönemine ilişkin geçici vergi ve bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen …tarih ve …sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin incelenmesinden, davacı şirket tarafından düzenlenen faturalardan gelinlik imalatı, pidecilik salonu, su toptan ticareti, hediyelik eşya alım satımı ve oto ekspertiz faaliyetine ilişkin olan faturalar hariç olmak üzere gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, 2016/Temmuz-Eylül dönemine ilişkin geçici vergi aslı yönünden;

mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği, ancak gecikme faizi ve ceza tahsil edileceği yolundaki kural dikkate alındığında, mahsup süresinin geçmiş olması nedeniyle geçici verginin terkini ve aslının aranılmaması gerektiğinden, davacı adına tarh edilen geçici vergi aslına ilişkin kısmın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası yönünden ise; davacı adına 2016 yılına ilişkin olarak salınan gelir vergisine ilişkin tarhiyat hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verildiği,

davacı tarafından beyan edilerek ödenmesi gereken geçici vergilerin beyan edilip ödenmemesi neticesinde ziyaa uğratılan vergi nedeniyle davacıya 213 sayılı Vergi Usul Kanun hükümleri uyarınca tarh edilen vergiye bağlı olarak ceza uygulanması zorunlu olmakla birlikte; yıllık vergiye mahsuben dönemler halinde peşin alınan bir vergi özelliği taşıyan geçici verginin, bu özelliği ile beyan şekli göz önünde bulundurulduğunda, vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının bir kat olarak kesilmesi gerektiğinden, bir kat vergi ziyaı cezasının hukuka uygun olduğu,

verginin iki katına tekabül eden kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının ise kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve esas bakımımdan hukuka uygun olduğu belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca taraflarca yapılan istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Savunma ve istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.