Danıştay 9. Daire E.2022/1184 K.2022/6395

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2017/Ocak-Aralık dönemleri için üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, 2017/Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemi için aslı aranmayan vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davalı idarece şirketin iş yeri ve şube adresinde gerçekleştirilen yoklamalarda şirketin faal olduğu ve emtiasının bulunduğu, ilgili dönem beyannamelerinin düzenli olarak verildiği, yasal defter ve belgelerin tutularak ibraz edildiği, davacı şirket ve şirketin mal alım satımında bulunmuş olduğu mükellefler tarafından verilen Ba-Bs beyanlarının büyük oranda uyumlu olduğu, yapılan karşıt tespitlerde şirketin ve kanuni temsilcisinin tanındığı ve mal alım satımlarının gerçek olduğunun ilgili mükellefler tarafından beyan edildiği,

mal satışı yapılan firma ve şahıslar hakkında herhangi bir olumsuz tespitin bulunmadığı, şirketin inşaat işiyle uğraştığı ve alt işveren olarak okul inşaat işi yapmış olduğu hususunun sabit olması hususları göz önüne alındığında, davacı şirketin ilgili dönemlerde. Doğalgaz Tur. İnş. San. ve Tic. Ltd.

Şti. adına düzenlediği faturalar dışında düzenlemiş olduğu faturaların tamamının sahte olduğu söylenemeyeceğinden, sahte belge düzenlediğinden bahisle davacı şirket adına vergi inceleme raporuna istinaden yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı; geçici vergi asılları yönünden, davacı şirket adına mahsup süresi geçmiş olan uyuşmazlık konusu döneme ilişkin olarak geçici vergi aslı tahakkuk ettirilemeyeceğinin belirtilmiş olması karşısında dava konusu geçici vergi asılları hakkında karar verilmesine gerek bulunmadığı;

özel usulsüzlük cezası yönünden ise, cezayı gerektiren yasal unsurların bir arada gerçekleşmediği sonucuna ulaşıldığından, davacı şirket adına 213 sayılı Kanun'un 353/1.maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının ve özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına, kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket adına düzenlenen somut tespitlere dayalı rapora istinaden yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.