Danıştay 9. Daire E.2022/1214 K.2022/2802

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2012 yılı kurum zararının azaltılması işleminin iptali ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kesilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uymayıp; vergi inceleme raporu ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, davacı şirket hakkında davacının işyerinde yapılan aramada ele geçirilen DVD içerisinde yer alan "…" ile tutulan kayıtlarda 2012 dönemine ait tur bileti satış tutarı 1.087.877,39 TL gözükmekle birlikte bu tutarın şirketin defter ve belgelerine 642.374,35 TL olarak kaydedildiği görüldüğünden, inceleme elemanı tarafından sadece "…"nda yer alan bilgilere yer verilerek değerlendirmede bulunulduğu,

söz konusu programda yer almasına rağmen tur bileti aldığı görülen kişilerin ifadesine başvurularak tur satışı yapılıp yapılmadığı yönünde tespit yapılmadığı, hangi otelde kalındığını gösteren bilgiler bulunmasına rağmen karşıt inceleme yapılmak suretiyle bu otellerde gerçekten kalınıp kalınmadığının saptanmadığı, davacının banka kayıtlarıyla, söz konusu dönemlere ait gelirlerinin uyumlu olup olmadığı yönünde bir tespite yer verilmediği,

dolayısıyla vergi incelemesinin eksik yapıldığı anlaşıldığından ve mükellefler tarafından bir kısım hasılatın beyan dışı bırakılması amacına yönelik olarak niteliği muhasebe programı olmayan uygulamaların da kullanılabileceği dikkate alındığında, "…"nın bu niteliğe haiz olup olmamasının tek başına beyan dışı hasılat bulunduğunu kabule elverişli ve yeterli olmadığından, bu durumda bir muhasebe programı olmayan "…"nın tek başına şirketin gelir ve giderlerini tespite yeterli olmadığı, ancak diğer verilerle desteklenmesi halinde şirketin elde ettiği gelirleri göstermede yardımcı olabileceği anlaşıldığından,

dava konusu kurum zararının azaltılması işleminde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar veren ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yapılan temyiz istemi, Vergi Dava Daireleri Kurulunun 24/11/2021 tarih ve E:2020/1505, K:2021/1673 sayılı kararıyla ısrar hükmü yönünden reddedilmiş ve kararın davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrası yönünden temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Danıştay Dokuzuncu Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin dayanağı vergi inceleme raporu ile davacının bir kısım hasılatını beyan dışı bıraktığı hususunun somut ve hukuken kabul edilebilir delillerle ortaya konulduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ:Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.