Danıştay 9. Daire E.2022/1396 K.2023/1452

Dava konusu istem: Davacı adına, 2019 yılı birinci taksidine ilişkin çeşitli amme borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin, çevre temizlik vergisi, bina vergisi, arsa vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payına ilişkin kısımlarının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, davacının İstanbul İli, Kadıköy İlçesinde … blok halinde yapımını tamamladığı "..." projesinde, davalı idare tarafından neden olunduğu ileri sürülen zararının tazmini amacıyla açmış olduğu tazminat davasında,. İdare Mahkemesi'nin. Tarih ve E:. K:… sayılı kararı ile, 101.859.052,16 TL tazminata hükmedildiği, davacının söz konusu karara istinaden İstanbul Anadolu ...

İcra Müdürlüğü'nün E:… sayılı dosyası ile alacağın tahsili amacıyla icra takibi başlattığı, icra takibinin kesinleştiği, … tarihinde, kesinleşen alacak dikkate alınarak 31/05/2019 son ödeme tarihli ilk taksiti oluşturan 772.939,35-TL'lik vergi borcunun icra dosyasındaki alacaktan mahsup edilmesi talebinde bulunduğu, ancak davalı idare tarafından anılan mahsup talebinin yerine getirilmeyerek davacı şirket adına tahakkuk ettirilen çevre temizlik vergisi, bina vergisi, arsa vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payının tahsili amacıyla dava konusu ödeme emrinin düzenlenerek davacıya tebliğ edildiği,

Mahkemelerince UYAP sistemi üzerinde yapılan araştırmada, davacı tarafından aynı mahsup talebi ile adına düzenlenen e-haciz işleminin iptali istemiyle ... tarih ve ... sayılı dilekçe ile davalı idareye başvurulduğu, bu başvurunun reddi üzerine ...

Vergi Mahkemesi'nde açılan davada … tarih, E:…, K:… sayılı karar ile davanın kabulüne karar verildiği, bu kapsamda Mahkeme kararı gereği mahsup talebinin yerine getirilmesi gerektiğinden, anılan alacakların tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinafa konu vergi mahkemesi kararının dayanağı olan ... Vergi Mahkemesinin … tarih, E:…, K:… sayılı kabul kararına yönelik davalı İdarece yapılan istinaf başvurusunun,. Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E…., K…. sayılı kararı ile kabul edilerek, Mahkeme kararının kaldırıldığı ve davanın reddine karar verildiği, bu durumda, davacı şirket adına tarh ve tahakkuk ettirilen 2019 yılı birinci taksidine ilişkin çevre temizlik vergisi, bina vergisi, arsa vergisi ve taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payından oluşan alacakların vadesinde ödenmemesi üzerine, davacıdan tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idareden tazminat alacakları bulunduğu, ödeme emri içeriği emlak vergilerinin son vade gününde verdikleri takas-mahsup taleplerinin dikkate alınmadığı, bu nedenle borçları bulunmadığı, taşınmazın plandan kaynaklanan kısıtlılık durumu ile 2019 yılı için yazılı bildirim yapılmadığı yönündeki itirazlarının değerlendirilmediği, bu nedenle eksik inceleme ile karar verildiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Nitekim, temyize konu kararda atıf yapılan karar, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 25/10/2022 tarih ve E:2021/3935, K:2022/5029 sayılı kararıyla onanmıştır.