Danıştay 9. Daire E.2022/1522 K.2023/412

Dava konusu istem: Davacı adına re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı, 2018 yılı kurumlar vergisi, 2018/Nisan-Ekim dönemlerine ilişkin katma değer vergisi, 2018/Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi ile Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 ve 353/6. maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davaya konu ihbarnamelerin davacıya 08/12/2020 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafından 07/01/2021 tarihine kadar dava açılması gerekirken, davanın otuz günlük süre bittikten sonra 02/04/2021 tarihinde açıldığı anlaşıldığından, davanın esasının süre aşımı nedeniyle incelenme olanağı bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan ihbarnamelere ilişkin tebliğ zarflarının üzerinde sadece yıl bilgisinin yer aldığı, diğer tarih bilgisi ve tebliğ memuru bilgisinin yer almadığı, firmalarının 27/12/2019 tarihi itibariyle e-tebligat aktivasyonu bulunduğu, şirkete yapılan diğer tüm tebliğlerin e-tebliğ olarak yapılmış olması ve ödeme emrinin dayanağı olan ihbarnamelere ilişkin tebliğ zarfında bulunan hukuka aykırılıkların işlemin usulsüz olduğunu ve davalı idarenin kasıtlı ve kötü niyetli davrandığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.