Danıştay 9. Daire E.2022/1523 K.2022/6819

San. ve Tic. Ltd. Şti. 2- (DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü-… VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, 2017/Aralık döneminden 2018/Ocak dönemine devreden katma değer vergisinin azaltıldığı ve davacının 2018 yılında Meram Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti'nden aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018/Mart, Mayıs, Temmuz-Aralık dönemi için üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; devreden katma değer vergisi yönünden, davacı adına 2017 yılına ilişkin yapılan tarhiyatlara karşı açılan davada Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… saıyılı karar ile dava konusu dönemlere ilişkin cezalı katma değer vergisi tarhiyatları yönünden davanın reddedildiği görüldüğünden, dava konusu cezalı tarhiyatların anılan raporda düzenlenen 2017/Aralık döneminden sonraki dökeme devreden katma değer vergisi tutarının dikkate alınmasından kaynaklanan kısmında da bu nedenle hukuka aykırılık bulunmadığı; ...

Metalurji İnşaat San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunun incelenmesinden, adı geçen mükellefin davacıya düzenlediği faturaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belgeler olduğu sonucuna varıldığından söz konusu faturalara ilişkin katma değer vergisi indirimleri reddedilerek yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı; kesilen üç kat vergi ziyaı cezası yönünden,davacı tarafından söz konusu sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgelerin kullanılması suretiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesi kapsamında vergi ziyaına sebebiyet verildiğinden,

dava konusu tarhiyatların üç katı oranında kesilen vergi ziyaı cezalarında da hukuka aykırılık bulunmadığı; özel usulsüzlük cezası yönünden ise, davalı idarece bahse konu alışların hangi tarihte, hangi miktarda ve kimlerden yapıldığı, alınması gereken faturaların hangi tutar ve tarihlerde kimlerden alınmadığı yönünde yapılmış her hangi bir somut tespit bulunmadığı anlaşıldığından, cezai yaptırıma bağlanan söz konusu fiillerin bütün unsurları ortaya konulmadan kesilen dava konusu özel usulsüzlük cezasının bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Uygun fiyatlı mal satışı yaptıklarından dolayı bahsi geçen mükelleflerden mal aldıklarını ve faturaların sahte olduğunun bilmedikleri iddialarıyla kararın aleyhe kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacının alışlarını sahte fatura ile yapmasının özel usulsüzlük cezası kapsamında bulunduğu iddiasıyla kararın aleyhe kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.