Danıştay 9. Daire E.2022/1576 K.2022/3461

Dava konusu istem: Davacının maliki olduğu, İzmir ili Aliağa ilçesi … ve.

Mahallesinde bulunan taşınmazları nedeniyle 2014 ila 2016 yıllarına ilişkin emlak vergisi, taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları korunmasına ait katkı payı, vergi ziyaı cezası, gecikme faizi, 2016 yılına ilişkin çevre ve temizlik vergisi, 2016 ila 2017 yıllarına ilişkin ilan reklam vergisi ile 2013 yılına ilişkin usulsüzlük cezasının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin (evsel katı atık toplama bedeli ile bu bedel üzerinden hesaplanan katma değer vergisine ilişkin kısımları hariç).

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanununun Geçici 1. maddesinin 15. fıkrası dikkate alınmak suretiyle iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 22. maddesinde, emlak vergilerine ilişkin muafiyet ve istisna hükümlerine 1319 sayılı Kanunda değişiklik yapılmak suretiyle yer verileceği kurala bağlanmış ise de 6360 sayılı Kanun hükümlerinin sonraki kanun ve özel kanun olması itibarıyla önceki tarihli ve emlak vergisi yönünden genel Kanun niteliğine haiz 1319 sayılı Kanun hükümleri ile çatışması hâlinde uyuşmazlığın çözümlenmesinde özel ve sonraki tarihli Kanun hükümlerinin esas alınması,

yani uyuşmazlığın 6360 sayılı Kanun hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği, 6360 sayılı Kanununun Geçici 1. maddesinin 15. fıkrasına göre tüzel kişiliği kaldırılan köyler için beş yıl süre ile emlak vergisi muafiyeti getirildiği hususunun açık olduğu, her ne kadar davalı idare tarafından, davacının anılan Kanunun yürürlüğe girmesinden önce de emlak vergisi mükellefi olduğu ve geçici maddedeki düzenlemenin yeni mükellefleri kapsadığı iddia edilmiş ise de, 6360 sayılı Kanunda mükellefiyet konusunda herhangi bir ayrım yapılmadığından davalı idarenin bu iddiasına itibar edilmediği,

Aliağa İlçesine Mahalle olarak katılan … köyü ve … köyü ile ilgili olarak, bu yerlere ilişkin dava konusu ödeme emrinin, 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6360 sayılı Yasanın "Yürürlük" başlıklı 36. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince geçici 1. maddenin 15. fıkrası ile ilk mahalli idareler genel seçiminde yani 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girdiğinden, bu tarihten sonraya ilişkin kısmında hukuka uyarlık, önceki kısımlarında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle;

davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, ödeme emri içeriği borçların dava konusu edilmeyen evsel katı atık toplama bedeli ile bu bedel üzerinden hesaplanan katma değer vergisine ilişkin kısımları hariç, dönemleri 30.03.2014 tarihinden sonra olan kısım yönünden kabulüne, 30.03.2014 tarihinden önce olan kısma ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerektiren başka bir neden de bulunmadığından, taraflar istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

6360 Sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 15. fıkrası ile getirilen muafiyetin geçiş hükmü niteliğinde olduğu, halihazırda emlak vergisi mükellefi olmayan ve köy tüzel kişiliğinin kaldırılmasından sonra emlak vergisi mükellefi haline gelecek olanları kapsadığı, davacının 6360 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önce de emlak vergisi mükellefiyetinin bulunduğu, 6360 sayılı Kanun ile 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmadığı, muafiyet ve istisna hükümlerinin ancak Emlak Vergisi Kanununa eklenmek suretiyle uygulanabilir olacağı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmememiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacı adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davayı kısmen kabul eden, kısmen reddeden ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yönelik taraflarca yapılan istinaf başvurularını reddeden … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararınına karşı taraflarca temyiz yoluna başvurulmasına rağmen, Dairemizin 01/11/2021 tarih ve E:2018/2190, K:2021/5032 sayılı kararında sadece davacının temyiz isteminin hükme bağlandığı, davalı idarenin temyiz istemi hakkında karar verilmediği, bu nedenle Bölge İdare Mahkemesice daha önce 02.05.2018 tarihinde UYAP üzerinden gönderildiği belirtilen davalı temyiz dilekçesinin 29.03.2022 tarihli yazı ekinde gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, Dairemizce 01/11/2021 tarih ve 2018/2190 esas sayılı dosyada davalı idarenin temyiz istemi karara bağlanmadığından ve bu dosya esası kapatılmış olduğundan, davalı idarenin temyiz istemi hakkında bir karar verilebilmesi için yeni bir dosya esas kaydı açılmasına ve talebin bu dosya üzerinden değerlendirilmesine karar verilmiş ve … Esas No ile açılan bu dosyada temyiz istemi incelenmiştir.

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısımlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.