Danıştay 9. Daire E.2022/1982 K.2024/522

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2017 yılına ilişkin olarak taşınmaz satış kazancı istisnası kapsamında elde edilen kazancın, yeminli mali müşavir raporu olmaksızın indirim konusu yapılamayacağından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisi ile 2017/Temmuz-Eylül dönemine ilişkin geçici verginin ve bu vergiler üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, davacı şirketin aktifinde kayıtlı bulunan. İli,. İlçesi,. Mahallesi,.

Ada, …parselde bulunan taşınmazın icra marifetiyle 1.812.100,00-TL bedelle satıldığı ve taşınmazın en az iki tam yıl şirketin aktifinde kayıtlı olduğuna ilişkin ihtilaf bulunmadığı, uyuşmazlığın, bu satış kapsamında, satışın yapıldığı tarih itibarıyla yürürlükte bulunan Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5/1-e maddesi uyarınca kurumlar vergisi istisnasından yararlanmak için yeminli mali müşavir raporu ibrazının gerekip gerekmediğine ilişkin olduğu,Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 227. maddesi hükümlerine göre yeminli mali müşavir tam tasdik raporunun hangi hallerde isteneceğinin belirlenmesi yetkisinin Maliye Bakanlığı’na bırakıldığı,

Maliye Bakanlığı’nca bu yetkinin kullanımına ilişkin olarak çıkarılan (5) nolu Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Genel Tebliği’nde kurumlar vergisi istinasının uygulanabilmesi için yeminli mali müşavir tam tasdik raporunun ibrazı gereken hallerin sayıldığı,

uyuşmazlık konusu istisnayı düzenleyen (2017 yılı beyannamesinin verildiği tarihte geçerli bulunan) 5/1-e maddesinin bu haller arasında sayılmadığı ve davalı idarece 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde o tarihte yürürlükte olan Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5/1-e maddesine göre yeminli mali müşavir tam tasdik raporunun sunulması gerektiği görüşüne yorum yolu ile ulaşıldığı, davacıya kanuni düzenleme ile tanınan istisna muafiyetinin gerek alt düzenlemeler ve gerekse davalı idarenin yorumu ile kısıtlanmasında yasal isabet bulunmadığı,

bu nedenle davacı adına 2017 yılı için tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasında hukuku uygunluk bulunmadığı; dava konusu edilen 2017/Temmuz-Eylül dönemi geçici vergi aslı açısından ise vergi ziyaı cezalı geçici vergiye ilişkin ihbarnamede, mahsup döneminin geçmiş olması sebebiyle geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceği belirtilmiş olduğundan, davacı adına tahakkuk ettirilmeyecek olan geçici vergi aslının da dava konusu edildiği anlaşıldığından,

Danıştay Dokuzuncu Dairesi'nin 09/03/2021 tarih ve E:2018/4330, K:2021/1687 sayılı kararında açıklandığı üzere aslı aranmayan geçici vergi üzerinden yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiğinden, davanın 2017/Temmuz-Eylül dönemine ilişkin olarak tarh edilen geçici vergi aslına ilişkin kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının aynı gerekçe ve nedenlerle Dairelerince de uygun görüldüğü, istinaf dilekçesinde ileri sürülen iddiaların, sözü geçen kararın kaldırılmasını sağlayacak durumda bulunmadığı belirtilerek davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Maliye Bakanlığına ait (5) seri nolu Serbest Muhasebecilik, Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu Genel Tebliği ile iştirak kazancı istinasından yararlanabilmek için yeminli mali müşavir tam tasdik raporunun ibrazının zorunlu hale geltirildiği, mevzuat hükmünün yoruma ihtiyaç duyulmayacak kadar açık olduğu,idarece yapılan işlemlerde ve dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.