Danıştay 9. Daire E.2022/1993 K.2024/1154

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alacağını 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 323.maddesinde belirtilen şartları taşımadığı halde şüpheli alacak olarak değerlendirerek karşılık gideri ayırıp dönem kazancının tespitinde gider olarak dikkate aldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018/Temmuz-2019/Haziran dönemi kurumlar vergisi ile 2018/Ekim-Aralık dönemi geçici vergi ve bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket tarafından dava dosyasına sunulan bilgi ve belgeler ile Mahkemelerinin 06/10/2021 tarihli ara kararı üzerine Lahey Büyükelçiliği Ticaret Müşavirliği tarafından sunulan bilgi ve belgelerin tetkikinden, davacı şirketin ... ile arasındaki ticaretten kaynaklanan 224.314,95 EURO (316.800,00 USD) alacağını tahsil etmek amacıyla iflas masasına kaydını yaptırdığı, borçlu şirketin iflas süreci tamamlanarak tasfiyesinin sonuçlandığı ve tasfiye sonucunda davacı şirketin alacağının ödenmediğinin anlaşıldığı,

bu durumda, söz konusu borçlu şirketin iflasına karar verildiği ve davacı şirketin alacağının iflas masasına kayıt edildiği, bu itibarla davacı şirketin faaliyet alanı ile ilgili olup, borçludan tahsil edemediği ticari alacaklarının, ticari kurallara uygun olarak ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 323. maddesinde belirtildiği şekliyle ticari kazancın elde edilmesi ve idame ettirilmesi ile ilgili olduğu, alacağın tahsiline yönelik olarak iflas masasına kayıt yaptırıldığı, bu hususların aksinin davalı idarece somut bilgi ya da belgelerle ortaya konulamadığı,

bu nedenle şüpheli alacak karşılığı ayrılan tutarların kurumlar vergisi matrahından indirilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığından, davacı adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda alacağın dava veya icra safhasına taşınmadığı belirlendiğinden, vergi inceleme raporuna dayanılarak tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.