Danıştay 9. Daire E.2022/2377 K.2023/698

Dava konusu istem: Davacının maliki olduğu ... İli, … İlçesi, … Mahallesi, … ada …, … ve … no'lu parsellerde kayıtlı taşınmazların kısıtlı olduğundan bahisle, geçmiş yıllarda tam olarak tahakkuk ettirilen emlak vergisinin fazlaya ilişkin kısmının kaldırılması talebiyle davalı idareye yapılan başvurunun reddine ilişkin .. tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu emlak vergisi tahakkukuna konu taşınmazların "turizm ve ticaret" alanında kaldığı, İmar Kanunu'nun 18. madde uygulaması kapsamında olduğu ve uygulamanın hala devam ediyor olduğu, emlak vergisine konu taşınmazların "turizm ve ticaret" alanında kalması sebebiyle üzerinde imar ve inşaat izninin verilmediği dikkate alındığında, davacının söz konusu taşınmazlara ilişkin mülkiyet hakkının 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun 30. maddesi anlamında kısıtlandığı anlaşıldığından,

davacının maliki olduğu taşınmaza ilişkin olarak tam oran üzerinden tahakkuk ettirilen emlak vergilerinin, kısıtlı oran üzerinden hesaplanması gerektiğinden bahisle davalı idaye yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın ve Dairelerinin E:… sayılı dava dosyasında yapılan ara karara ... Büyükşehir Belediyesince verilen cevap ve eklerinin incelenmesinden; dava konusu taşınmazların 1/1000 ölçekli uygulama imar planında "Turizm-Ticaret" alanında kaldığı, turizm-ticaret alanında kalan parsellerin, mevzuatta belirlendiği şekliyle çok fonksiyonlu ve karma yapılaşmaya açık olduğu, yapılaşma yasağı bulunmadığı,

bu alanların umumi hizmetlere ayrılan alanlardan sayılamayacağı, dolayısıyla tasarrufunun kısıtlı olmadığı açık olduğu gibi, İmar Kanununun 18. maddesinin uygulaması kapsamında olmakla birlikte, umumi hizmetlere ayrılmayan alanlarda, bu uygulamanın yapılmasının kısıtlılık hali oluşturmayacağından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından, vergi mahkemesince "turizm-ticaret" alanında kalması ve 18.madde uygulamasının devam ediyor olması nedeniyle üzerinde imar ve inşaat izninin verilmediği gerekçesiyle kısıtlı olduğu kabul edilerek davanın kabulü yönünde verilen kararda hukuki isabet bulunmadığından,

davalı istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Taşınmazlarına 33 yıldır imar izni verilmediği, idarenin makul sürede parselasyon işlemini bitiremediği, uzun yıllardır imar uygulaması yapılmaması nedeniyle temel haklardan olan mülkiyet hakkının süresi belirsiz bir zaman diliminde fiilen kısıtlanmasına ve böylece mülkiyet hakkının özünün zedelenmesine neden olduğu, davaya konu taşınmazda fiilen kısıtlılık halinin mevcut olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.