Danıştay 9. Daire E.2022/2596 K.2023/4163

2- (DAVACI) … San. ve Tic. A.Ş. İflas Masası VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında envanterinde kayıtlı taşınmazları emsal bedelin altında satarak kurum kazancını aşındırdığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2015/Nisan-Haziran dönemi için re'sen tarh edilen geçici vergi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu geçici verginin bağlı bulunduğu 2015 yılı kurumlar vergisinin dava konusu edildiği ve Mahkemelerinin … tarih E:…, K:… sayılı kararı ile davanın reddine hükmedilerek yapılan kurumlar vergisi tarhiyatının hukuka uygun bulunduğu görüldüğünden, aynı matraha bağlı kalarak salınan geçici vergi üzerinden kesilen tek kat vergi ziyaı cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı, davaya konu geçici vergi aslı yönünden ise;

cezalı tarhiyatın davacıya bildirimi niteliğindeki vergi/ceza ihbarnamesinde, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu 120. maddesinin 4. fıkrası uyarınca mahsup dönemi geçtiği için geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceğinin belirtildiği görüldüğünden, davalı idarece tarh edilen ancak aslı aranmayan geçici verginin kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olarak değerlendirilmesi mümkün olmadığından, geçici vergi aslına ilişkin kısmının incelenmeksizin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinafa konu Vergi Mahkemesi kararının redde ilişkin kısmı hukuka uygun bulunduğundan bu kısma yönelik istinaf başvurusun reddine, kararın geçici vergi asıllarının kaldırılması isteminin incelenmeksizin reddine ilişkin kısmı yönünden ise; dava konusu ihbarnamede, geçici vergi aslının aranmayacağı ve gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığı belirtilmekte ise de;

ihbarnamenin vergi aslına ilişkin kısmında vergi aslının fark olarak tarh edilen miktar sütununa yazıldığı dikkate alındığında, bu anlamda geçici vergi aslını ihtiva edip etmediği hususunda tereddüt yaratabilecek nitelikte olduğu, bu haliyle vergi aslını ihtiva etmediğinin kabulü mümkün bulunmadığından, mahsup döneminin de geçmiş olduğu göz önünde bulundurulduğunda, 193 sayılı Kanunun mükerrer 120. maddesi uyarınca geçici vergi aslının kaldırılması gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine, kararın geçici vergi aslına ilişkin kısmının kaldırılmasına,

bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Şirketin iflas halinde bulunduğu, emsal satış bedellerine ilişkin takdir komisyonu kararları ile vergi tekniği raporunun ihbarname ekinde tebliğ edilmediği, vergilerin zamanaşımına uğradığı, taşınmaz satış bedellerinin neye göre belirlendiğinin belli olmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacıya tebliğ edilen geçici verginin ihbarnamede yer almasının zorunlu olduğu ve mahsup döneminin geçtiğinin yazılı olduğu, bildiri niteliği taşıdığı, buna rağmen davacı tarafça dava konusu edildiği, bu nedenle incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği, geçici vergi aslı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi nedeniyle idareleri aleyhine haksız yere vekalet ücreti ve yargılama gideri doğduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan temyize konu kararda atıf yapılan karar, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 31/10/2023 tarih ve E:2022/2261, K:2023/4162 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.