Danıştay 9. Daire E.2022/2810 K.2023/4436

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi uyarınca vergi indirimden faydalandırılması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen 2019 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden tahakkuk ettirilen ve vergi indirim tutarına isabet eden 346.749,13-TL'lik kurumlar vergisinin kaldırılması ve fazladan ödenen bu tutarın hesaplanacak faizle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; her ne kadar, davacı adına re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı damga vergisi yönünden uzlaşma sağlanarak damga vergisi ödenmişse de, uzlaşma ile tarh edilen damga vergisinin hatalı olduğu kabul edilmek suretiyle tamamen ortadan kaldırılmasına karar verilmediği, aksine üzerinde uzlaşılan miktar davacı tarafından da kabul edilerek ödendiği,

re'sen tarh işleminin hukuka uygunluğunun davacı tarafından da kabul edildiği dikkate alındığında, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi uyarınca, davacı adına belirtilen süre içerisinde idarece re'sen tarh edilen beyana tabi bir verginin bulunduğu ve vergi indiriminden faydalanamayacağı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde sayılan ikmalen, re'sen ve idarece yapılan tarhiyatlardan kast edilen beyannameler içerisinde damga vergisi beyannamesinin olmadığı, uzlaşma kavramından, tamamen ortadan kaldırılma sonucunun çıkarılamayacağı, uzlaşma sonucu ödenen vergiler nedeniyle vergi indirimine ilişkin şartların ihlal edilmediği, damga vergisinin beyana dayalı bir vergi olmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.