Danıştay 9. Daire E.2022/2877 K.2023/3664

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, Gökalp Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün … vergi kimlik numaralı mükellefi …'dan aldığı faturaların sahte olduğu yolundaki vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018/Ocak-Ekim dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkındaki … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu ile ... hakkında düzenlenen … tarih ve 2018-… sayılı Vergi Tekniği Raporu'ndaki tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, adı geçen mükellefin davacıya düzenlediği faturaların, sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belgeler olduğu sonucuna varıldığından, söz konusu faturalardan kaynaklanan dava konusu cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Fatura konusu emtianın gerçekten alındığı, bedellerinin bankalar aracılığıyla ödendiği, mal alımında bulunulan mükelleflerin vergisel yükümlülüklerini yerine getirip getirmediklerini bilinmesinin mümkün olmadığı, eksik inceleme yapıldığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.