Danıştay 9. Daire E.2022/2907 K.2023/349

Dava konusu istem: Davacı adına, ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla hükmedilen karar ve ilam harcının tahsili için düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, dava konusu ödeme emri içeriği harcın ilişkin olduğu dönemde yürürlükte bulunan Kanun ile vadesi “kararın tebliğinden itibaren bir ay” olarak belirlenen bakiye karar harcının, Mahkeme kararının davacıya tebliğ edildiği tarihten başlamak üzere, belirlenen bir aylık vade süresinde ödenmediği, süresinde ödenmeyen harcın tahsili amacıyla davacı adına usulüne uygun düzenlendiği anlaşılan dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ...Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen karar neticesinde hükmedilen yargı harcının ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi'nin … tarih ve E…., K…. sayılı kararı ile bozulduğu, yargı harcının, verilen bozma kararı ile ortadan kalkması neticesinde ortada davacı şirket adına kesinleşen ve tahsil edilmesi gereken bir amme alacağı kalmadığından, davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunu kabul edip Mahkeme kararını kaldırarak davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.