Danıştay 9. Daire E.2022/2909 K.2023/773

Dava konusu istem: Davacı adına, 2020 ve 2021 yıllarına ilişkin işgal harcının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 57. maddesi gereğince, işgal harcının Belediye yetkililerince işgal anında makbuz düzenlenmek suretiyle tahsilinin mümkün olduğu, ancak bu suretle tahsil edilmemiş ve beyan edilmemiş bir işgal harcı için 213 sayılı Kanun kapsamında re'sen tarhiyat yapılması ve mükellefe ihbarname tebliğ edilmek suretiyle harcın bildirilmesinin gerektiği, olayda ise, davalı tarafından 2019 yılında yapılan tespit sebebiyle 2020 ve 2021 yılları için doğrudan tahakkuk yapıldığı,

davacıya ihbarname tebliğ edilmediği anlaşılmış olup, bu sebeple kesinleşerek tahsili kabil hale gelmiş bir amme alacağı bulunmadığından dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne ödeme emrinin iptaline karar verilmişir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2019 yılında tanzim edilen yoklama fişi ve 2019 yılı işgal harcına ilişkin düzenlenen vergi ihbarnamesinin davacıya tebliğ edildiği ancak 2020, 2021 yıllarında da işgalin devam etmesi sebebiyle de doğrudan işgal harcı tahakkukunun yapıldığından düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.