Danıştay 9. Daire E.2022/2971 K.2022/5728

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, ihtirazi kayıtla verilen bildirim üzerine Arpa Hidroelektrik Santrali için 2020 yılına ilişkin olarak tahakkuk ettirilen 580.134,95-TL elektrik üretimi lisans harcının kaldırılması ve ödenen tutarın yasal faiziyle iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı tarafından Arpa Hidroelektrik Santralinde elektrik üretildiğinin ihtilafsız olduğu, Elektrik Piyasası Kanunu kapsamında özelleştirme bedeli, lisans ihale bedeli ve su kullanım bedeli ödendiğine ilişkin belge sunulmadığı gibi bu doğrultuda bir iddia da bulunulmadığı, aynı yıl için ödenen "Havza Hidrolojik Gözlem, Değerlendirme ve Kontrol Hizmet Bedeli"nin de "su kullanım bedeli" olarak kabul edileceği yolunda yasal düzenleme bulunmadığı,

bu durumda davacı şirketin 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 113. maddesi uyarınca elektrik üretimi lisans harcı ödemekle yükümlü olduğu anlaşıldığından, verilen harç bildiriminde beyan edilen 2019 yılı gayrisafi iş hasılatı üzerinden hesaplanarak yasaya uygun olarak tahakkuk ettirilen 2020 yılı elektrik üretimi lisans harcında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2020 yılı için "Havza Hidrolojik Gözlem, Değerlendirme ve Kontrol Hizmet Bedeli" adı altında ödeme yapıldığı, anılan bedelin 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (8) sayılı Tarife'de belirtilen "su kullanım bedeli" ile aynı bedel olduğu, bu yönde verilen mahkeme kararları bulunduğu, bu bedel ödendikten sonra bir de elektrik üretimi lisans harcı alınmasının çifte vergilendirme yasağına aykırı olduğu, elektrik üretimi lisans harcının genel harç tanımından ve Harçlar Kanunundaki harç çeşitlerinden farklı olduğu,

bir bedelin harç olarak nitelenebilmesi için Anayasa Mahkemesi tarafından belirlenen unsurları da taşıması gerektiği, bu harcın bu unsurları taşımadığı, temyize konu kararda itirazlarının gerekçeli olarak karşılanmadığı, adil yargılanma haklarının ihlal edildiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.