Danıştay 9. Daire E.2022/3064 K.2023/3646

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı 2016 yılı kurumlar vergisi ile 2016 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda yapılan tespitlerin değerlendirilmesinden, davacının 2016 hesap dönemi içerisinde düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının anlaşıldığı, bu nedenle, beyan edilen katma değer vergisi matrahının ve kullanıldığı tespit edilen sahte fatura tutarlarının aynı zamanda komisyon gelirinin hesaplanmasına esas teşkil eden matrah bakımından da somut veri olduğu,

sahte fatura düzenlemek suretiyle elde edilen komisyon geliri oranının %2 olduğu yolundaki yerleşik Danıştay kararları da dikkate alındığında, söz konusu oran uygulanmak suretiyle bulunan matrah üzerinden 2016 yılına ilişkin olarak tarh edilen kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı;

davacı adına düzenlenen vergi ziyaı cezalı geçici vergiye ilişkin vergi/ceza ihbarnamelerinde, mahsup döneminin geçmiş olması sebebiyle geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceği, normal vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için sistemde gecikme faizi hesaplanabilmesi bakımından ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığı belirtilen geçici vergi asılları yönünden davanın incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği;

davacının sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiği sabit olduğundan, 213 sayılı Kanunun 359. maddesinde sayılan fiillere sebebiyet verilmesi nedeniyle aynı Kanun'un 341 ve 344. maddesi uyarınca dava konusu 2016 yılına ilişkin kurumlar vergisi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık görülmediği;

süre gelen Danıştay içtihatlarına göre, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben alınan peşin bir vergi olması nedeniyle yol açılan geçici vergi kaybından dolayı bir kat oranında vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiğinden, dava konusu 2016 yılının tüm dönemlerine ait geçici vergiye ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezalarının bir kata isabet eden kısımlarında hukuka aykırılık, bir katı aşan kısımlarında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen incelenmeksizin reddine, geçici vergilerin bir katı aşan vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrası ile 2016 yılı için tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve 2016 yılının tüm dönemleri için geçici vergi asılları üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrasına yönelik tarafların istinaf iddialarının kararın anılan kısımlarının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği; davanın incelenmeksizin reddine dair davacı istinaf istemine gelince;

her ne kadar geçici vergiye ilişkin dava konusu ihbarnamelerde mahsup dönemi geçmiş geçici vergi asıllarının Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi gereğince tahakkuk ettirilmeyeceği, normal vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için sistemde gecikme faizi hesaplanabilmesi bakımından ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığı belirtilmiş ise de, ihbarnamelerde geçici vergiye yer verilmesi nedeniyle bu kısımların da dava konusu edildiği, belirsizliğe neden olan bu hususun gecikme faizinin hesaplanabilmesi için davalının sisteminden kaynaklandığı ve bu durumun davacıya yöneltilebilecek bir kusur oluşturamayacağı anlaşıldığından,

dava konusu geçici vergi asıllarına ilişkin tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davalı idare istinaf başvurusunun reddine, davacı istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının 2016 yılının tüm dönemlerine ait geçici vergi asılları yönünden davanın incelenmeksizin reddine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, davanın bu kısmının kabulüne geçici vergi asıllarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Geçici verginin kaldırılmasına karar verilmesinin açıkça hukuka aykırı olduğu, tahakkuk ettirilmeyen bir verginin kaldırılmasına karar verilemeyeceği, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasının hiçbir kanun hükmüne dayandırılmadığı, kararın bu kısmının da açıkça hukuka aykırı olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.