Danıştay 9. Daire E.2022/3083 K.2023/4620

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 27 Nisan 2011, 23 Kasım 2011, 24 Kasım 2011 tarihlerinde noter huzurunda imzalanan düzenleme şeklinde arsa payı kat karşılığı inşaat yapım sözleşmelerindeki cezai şart üzerinden noterce tahsil edilen damga vergilerinin, cezai şart üzerinden damga vergisi alınamayacağı iddiasıyla bu vergilerin iadesi istemiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun reddine dair ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali ile ödenen toplam 461.624,84-TL'nin tahsil tarihinden itibaren işletilecek yasal faizle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; damga vergisinin noter tarafından 09/06/2014 tarihinde ödendiği, davacı şirket adına yapılan bir tarhiyat bulunmadığı, zamanaşımı süresinin sözleşmenin düzenlendiği 2011 yılını takip eden 2012 yılında başladığı ve 31/12/2016 tarihi itibariyle dolduğundan, zamanaşımından sonra düzeltme başvurusu yapıldığı dikkate alındığında, zamanaşımı süresi dolduktan sonra vergi hatalarının düzeltilemeyeceği açık olduğundan, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3. maddesi uyarınca davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hükmünden yararlanılabilen kağıtlarda zamanaşımının yeniden başladığı, sözleşmede düzenlenen cezai şartın damga vergisine tabi olmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Duruşma istemi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nun 17/2. maddesi uyarınca uygun görülmeyerek işin esasına geçildi;

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.