Danıştay 9. Daire E.2022/3197 K.2022/5801

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım emtia alışının sahte fatura ile belgelendirildiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden 2018/Ağustos ve 2019/Şubat dönemleri için

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; vergi inceleme raporlarıyla tenkit edilen mal ve hizmet alımlarının sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı faturalarla belgelendirilmesi, 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesinde özel usulsüzlük cezasını gerektiren eylemler arasında gösterilmediği gibi kesilen ceza bu maddenin öngörülüş amacına da uygun düşmediğinden, dava konusu özel usulsüzlük cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, özel usulsüzlük cezalarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesinin, aynı gerekçe ve nedenlerle uygun görüldüğü, istinaf dilekçesinde ileri sürülen iddiaların, sözü geçen kararın kaldırılmasını sağlayacak durumda bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sahte belge düzenleyen firmalardan fatura alarak haksız katma değer vergisi indiriminden faydalanıldığı, kesilen özel usulsüzlük cezasının yasaya uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.