Danıştay 9. Daire E.2022/3639 K.2023/4086

Dava konusu istem: Davacı şirketçe sporcu ücretlerinden tevkif edilerek beyan edilip ödenen gelir (stopaj) vergisinin, iadesinin Gençlik ve Spor Bakanlığı'nın özel hesabı yerine sehven davacının özel hesabına gerçekleştirildiğinden bahisle düzeltme fişine dayanılarak 2020/Ocak-Aralık dönemleri için tarh edilen gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket tarafından, 3289 sayılı Gençlik ve Spor Hizmetleri Kanununun Ek 12.maddesi uyarınca sporcularına ödediği ücretler üzerinden tevkif edilen ve amatör kulüplere teşvik kapsamında süresinde beyan edilmek ve ödenmek şartıyla iadeye konu olan ve 2020 yılı içerisinde Gençlik ve Spor Bakanlığı özel hesabına aktarılan gelir vergisinin davacı şirket hesaplarında bulunmadığından, dava konusu gelir (stopaj) vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu gelir (stopaj) vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve istinaf başvurusu dilekçesinde ileri sürülen sebepler ile dosyada mevcut bilgi ve belgeler kapsamında, ortada, kararın kaldırılmasını gerektiren nitelikte bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3. maddesi uyarınca davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usulüne uygun gerçekleştirilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.