Danıştay 9. Daire E.2022/3720 K.2023/3559

Dava konusu istem: Davacı adına, maliki olduğu taşınmazın kamulaştırma bedelini ortaklara dağıtıldığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2014/Nisan-Haziran dönemi için re'sen tarh edilen gelir (stopaj) vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, genel ve soyut ifadelere yer verilen takdir komisyonuna istinaden, davacı kooperatifin arsasının kamulaştırılması nedeniyle, ortaklarına dağıttığı kamulaştırma bedelinden gelir (stopaj) vergisi kesintisi yapılması gerektiğinden bahisle tarhiyat yapılmış ise de, davacı kooperatifçe ticari faaliyet kapsamında elde edilen bir gelir üzerinden kar payı dağıtımı söz konusu olmayıp, tevkifat yapılması mümkün olmadığından, kamulaştırma bedelinin kooperatif ortaklarına dağıtılmasından hareketle yapılan vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Takdir komisyonu kararına istinaden yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Olayda, takdir komisyonunca inceleme ve araştırma yapılarak vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetinin ve verginin unsurlarının somut olarak ortaya konulmadığı görüldüğünden, temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.