Danıştay 9. Daire E.2022/4061 K.2023/4595

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017/Ocak-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen... tarih ... sayılı vergi tekniği raporunda yer verilen, 2016 yılı Nisan dönemi itibarıyla işe başlayan davacının faaliyeti süresince iş yeri adresini sürekli değiştirdiği, bir kısım yoklamalarda faal olmadığının, adresin kapalı ve boş olduğunun belirlendiği, 2016, 2017 ve 2018 yıllarında yüksek tutarlarda katma değer vergisi matrahı beyan edilmesine karşın hiçbir dönem ödenecek katma değer vergisinin hesaplanmadığı,

yüksek tutarlarda brüt satış beyan edilmesine karşın kurumlar vergisinin düşük tutarlarda hesaplandığı veya ticari bilanço zararı beyan edildiği, SGK ve vergi borçları için cüzi ödemelerde bulunulduğu, mal/hizmet alışı ve satışı yapılan firmaların çoğu hakkında olumsuzluk tespit edildiği, banka sistemi üzerinden gerçekleştirilen işlem tutarlarının alış ve satış tutarlarına göre çok düşük kaldığı, sevk irsaliyesi veya herhangi bir nakliyat belgesinin sunulmadığı tespitleri karşısında, davacının otomobil satışına ilişkin ... tarihli ve ... numaralı fatura haricinde düzenlenmiş olduğu faturaların sahte belge niteliğinde olduğu anlaşıldığından,

dava konusu katma değer vergisi ve üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sık sık adres değiştirildiği iddiasının doğru olmadığı, yanlış adreslerde yoklama yapıldığı, adres değişikliği sürecinde eski adrese gidilerek yoklama yapıldığı, satışı yapılan elektrik malzemelerinin kıymetli mal olduğu, bu nedenle yüksek ciroya ulaşıldığı, bu cironun aylık ortalama altı ve üzeri sayıda işçi çalıştırılarak sağlandığı, kaldı ki aslında yüksek değil, düşük ciro yapıldığı, işçi ifadelerinin ve karşıt tespitlerin gerçek bir faaliyet yürütüldüğünün kanıtı olduğu, satış yapılan kişi ve firmaların yarısından daha az sayıda kişi ve firma nezdinde karşıt tespit yapıldığı,

pazarlama ve sevkiyat amacıyla kullanılan üç-dört araçlarının olduğu, göz ardı edilemeyecek sayıda banka giriş-çıkışı ve diğer finansman araçlarıyla gerçekleştirilen tahsilatları olduğu, farklı tarihlerde kullanılan ticari ve taşıt kredilerinin bulunduğu, alış ve satışlara ilişkin bazı ödeme belgelerinin defter ve kayıtlarına intikal ettirilmemiş olmasının muhasebe hatasından kaynaklandığı, somut tespit yapılmadan ve varsayıma dayalı olarak sahte belge düzenlendiğinin kabul edildiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.