Danıştay 9. Daire E.2022/407 K.2022/2664

Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında 2011 yılı işlemlerinin sahte belge kullanma yönünden incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden yapılan tarhiyatların tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emrinin dayanağı davacı şirket adına düzenlenen vergi/ceza ihbarnamelerinin muhatabına tebliğ tarihi itibarıyla yürürlükte olan şekliyle 213 Vergi Usul Kanunu'nun tebliğ esaslarına ilişkin hükümlerine göre şartların oluşması halinde ilanen tebliğ edilmesi gerekirken, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 20. ve 21. maddeleri uyarınca kapıya yapıştırma ve muhtara teslim suretiyle tebliğ edildiği anlaşıldığından, usulüne uygun tebliğ edilmeyen ihbarnameler nedeniyle borcun kesinleşmediği açık olup, dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Savunma ve istinaf başvuru dilekçelerinde yer verilen hususlar ve re'sen gözetilecek sebepler dikkate alınarak kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.