Danıştay 9. Daire E.2022/4184 K.2023/4536

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2019 yılındaki indirimli orana tabi teslimleri nedeniyle yüklenilen ve indirim yoluyla giderilemeyen katma değer vergisinin mahsuben iadesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla; olayda, davacının 2019 yılında 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29/2. maddesine istinaden yapmış olduğu teslimlere ilişkin yüklendiği 285.897,72-TL katma değer vergisini, 2020/Kasım dönemi katma değer vergisi beyannamesinde beyan ettiği ve 25/12/2020 tarihli dilekçesi ile 285.897,72-TL tutarındaki iade alacağının, vergi borçlarına mahsubunu talep ettiği, ilgili döneme ilişkin ... tarih ve ... sayılı YMM Katma Değer Vergisi İadesi Tasdik Raporunu vergi dairesine ibraz ettiği, 25/12/2020 tarihli dilekçeyle iade talebinden vazgeçtiğini bildirdiği,

bu tarihten sonra 19/11/2021 ve 25/11/2021 tarihli iki dilekçe ile mahsubunu istediği borçları belirterek iade isteminde bulunduğu, davalı idarece, 19/11/2021 ve 25/11/2021 tarihli dilekçelerin yeni birer mahsuben iade istemi gibi değerlendirilerek 2019 yılı işlemlerine ait iade isteminin süresinden sonra talep edildiğinden bahisle yerine getirilemeyeceğinin belirtildiği,

hakkında YMM Katma Değer Vergisi İadesi Tasdik Raporunu düzenlendikten ve süresi içerisinde iade isteminde bulunduktan sonra bir mükellefin katma değer vergisi iade isteminden vazgeçmesini gerektirecek somut bir neden yokken, aleyhine olacak şekilde, ikinci bir dilekçe ile katma değer vergisi iade isteminden vazgeçmesinin, sonrasında, bir ay içinde verdiği iki dilekçe ile de yeniden talep oluşturması da göz önüne alındığında, hayatın olağan akışına ve ticari teamüllere aykırı olduğundan, davacı tarafından verilen 25/12/2020 tarihli dilekçenin,

davacının iddia ettiği gibi davalı idarenin hatalı yönlendirmesi üzerine verildiği iddiasının mahkemelerince uygun görüldüğü, hal böyle iken, davacının özgür iradesi bulunmaksızın verilen 25/12/2020 tarihli dilekçe sebebiyle davacının iade isteminden vazgeçtiğinden ve dolayısıyla 19/11/2021 ve 25/11/2021 tarihli dilekçelerin yeni birer mahsuben iade istemi olduğundan söz edilemeyeceğinden, davacının iade isteminin süresi içerisinde yapılmış bir başvuru olmaması nedeniyle reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, katma değer vergisi iadesi talebinin usulüne uygun olarak süresi içerisinde yapılmadığı, İdarece tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.