Danıştay 9. Daire E.2022/424 K.2024/1957

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, belgesiz akaryakıt satışı yaparak bir kısım hasılatını kayıt dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017/Ekim-Aralık dönemi için re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu vergi ziyaı cezalı geçici verginin matrahı yönünden bağlı olduğu ve aynı maddi olaydan kaynaklanan 2017 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada ...Vergi Mahkemesi'nin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın kabulüne ve cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verildiğinden, dava konusu geçici vergi aslı üzerinden kesilen ve tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı, geçici vergi aslı yönünden ise;

dava konusu ihbarnamede her ne kadar geçici vergi aslına yer verilmişse de ihbarname içeriğinde, mahsup süresi geçmiş bulunan geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceği, normal vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığının belirtildiği görüldüğünden, davanın bu kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, geçici vergi aslı üzerinden kesilen ve tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin 2016, 2017 yılları kurumlar vergisi ve 2016 yılı katma değer vergisi yönünden 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında matrah artırımında bulunarak borçlarını ödediği, ancak şirket hakkında sahte belge düzenleme fiili nedeniyle 02/12/2016 tarihli tutanakla vergi incelemesine başlandığı, ...tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu ile davacı şirketin sahte fatura düzenleyicisi olmadığının tespit edildiği,

ilgili mevzuat gereğince haklarında sahte belge düzenleme tespiti nedeniyle incelemesi olanların 7143 sayılı Kanundan faydalanamayacakları ancak düzenlenen rapor sonucunda sahte belge düzenleyicisi olmadığı tespit edilenlere söz konusu durumun tebliğinden itibaren 1 ay içerisinde yazılı başvurmaları koşuluyla matrah arttırımında bulunabileceklerinin bildirildiği, söz konusu yazının tebliğinden itibaren 1 ay içerisinde davacı şirketin herhangi bir başvurusunun bulunmadığı, bunun üzerine matrah arttırımının re'sen iptal edildiği, anılan işleme karşı açılan davanın temyiz aşamasında olduğu,

dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Nitekim temyize konu kararda atıf yapılan karara karşı davalının istinaf başvurusu üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesi'nin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla istinaf başvurusu reddedilmiş, anılan karar Danıştay Dokuzuncu Dairesi'nin 24/04/2024 tarih ve E:2022/442, K:2024/1948 sayılı kararıyla onanmıştır.