Danıştay 9. Daire E.2022/4377 K.2023/1568

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım alış faturasının sahte olduğu ve 2016/Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin azaltıldığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2017/Mart,Mayıs, Haziran dönemleri için re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla.

2017/Mart dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatına ilişkin kısmın incelenmesinden; davacı hakkında 2017 yılına ilişkin düzenlenen inceleme raporunda, 2016 yılından devreden katma değer vergisi tutarının azaltılmasının dikkate alınması üzerine beyan tablosunun düzenlendiği, davacının 2016/Ocak-Aralık dönemleri hesaplarının katma değer vergisi yönünden incelenmesi sonucu düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'na istinaden yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatlara karşı açılan davada.

Mahkemelerinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, bir başka deyişle inceleme raporunda yer verilen düzeltmeler aynen kabul edildiğinden, devreden katma değer vergisinin düzeltilmesi sonucu ödenecek katma değer vergisi çıkan 2017/Mart dönemi için yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık görülmediği, 2017/Mart, Mayıs, Haziran dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatına ilişkin kısmın incelenmesinden;

tarhiyatın dayanağı olan vergi inceleme raporunda yer verilen ve davacıya düzenlediği faturaların sahte olduğu ileri sürülen mükellefler hakkında yapılan tespitlerin değerlendirilmesinden; anılan mükelleflerin düzenlediği faturaların sahte olduğu sonucuna varıldığından bu faturalardan kaynaklanan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık görülmediği, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmı yönünden;

davacı adına 2017/Mart dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasının dayanağının, şirketin 2016/Ocak dönemine ait kanuni süresinden sonra vermiş olduğu katma değer vergisi beyannamesi nedeniyle, 2.317,50 TL vergi ziyaı cezası kesildiği, 21/03/2017 tarihinde tebliğ edildiği ve itirazsız olarak kesinleşmesi üzerine tekerrüre esas alındığı, davacı adına, 2017/Mayıs, Haziran dönemleri için dava konusu tarhiyatlara tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dayanak, 2012/Şubat dönemi gelir (stopaj) vergisi için takdir komisyon kararına istinaden 879,84 TL gelir (stopaj) vergisi tarh edilerek,

879,84 TL vergi ziyaı cezası kesildiği, 01/04/2017 tarihinde tebliğ edildiği ve itirazsız olarak kesinleşmesi üzerine tekerrüre esas alındığı, bu durumda, bakılmakta olan dava konusu dönemin 2017 yılına ilişkin olduğu, 7338 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemeden önceki hüküm lehe olduğu için, lehe Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğinden,

yukarıda anılan lehe olan mevzuat hükmü uyarınca cezanın kesinleştiği tarih olan 2017 yılını takip eden yılın başından itibaren tekrar ceza kesilmesi durumunda tekerrür hükümleri uygulanacağından dava konusu vergi ziyaı cezalarında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, vergi ziyaı cezasının tekerrüre ilişkin kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu belirtilerek davalı idare istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.