Danıştay 9. Daire E.2022/4480 K.2024/688

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi uyarınca 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde yer verilen vergi indiriminden şartları taşımadığından yararlandırılmaması nedeniyle vergi indiriminden mahsup edilemeyen ve ihtirazi kayıtla ödenen 2019/Nisan dönemi gelir (stopaj) vergisi ve gecikme zammının kaldırılması ve ödenen toplam 1.517.955,92-TL'nin hesaplanacak yasal faizle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 121. maddesi uyarınca 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan ve indirilemeyen vergi indiriminin, 2019/Nisan dönemi gelir (stopaj) vergisi borcuna mahsup edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ve ... tarih ve ... sayılı işlemlerin iptali istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararına yönelik yapılan istinaf başvurusu, ...

Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne ve dava konusu işlemlerin iptaline hükmedildiği, 2018/Mart dönemi katma değer vergisi ve 2018/Nisan-Haziran dönemi geçici vergiye ilişkin beyannamelerin süresinde verildiği, yüklenilen ve iadesi talep edilen vergilere dair iade hakkının kullanılması için idarenin isteği doğrultusunda düzeltme beyannamelerinin verildiği,

düzeltme beyannamesi verilmesinin vergi indiriminden yararlanma hakkını ortadan kaldırmayacağı, zira düzeltme beyannamesi verilmesinin beyannamenin süresinde verilmediği olarak değerlendirilmeyeceği gibi süresinde ödenmeyen vergi borçları düzeltme beyannamesinden kaynaklandığından, düzeltme beyannamesi sonucu ortaya çıkan vergi farkının verginin süresinde ödenmediği olarak değerlendirilmesinin mevzuata aykırı olduğu,

bu durumda, davalı idarenin yazısına istinaden vergi indiriminden faydalandırılmaması nedeniyle ihtirazi kayıtla verilen düzetlme beyannamesi üzerinden tahakkuk ettirilen 2019/Nisan dönemine ait gelir (stopaj) vergisi ve gecikme zammının kaldırılmasının gerektiği, hukuka aykırı olarak tahsil edilen toplam 1.517.955,92-TL'nin ödeme tarihinden itibaren 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrası uyarınca tecil faizi uygulanarak iadesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne,

dava konusu tahakkukların iptaline ve ödenen tutarların ödeme tarihlerinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45/3. maddesine istinaden davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2018 ve 2019 yılları için vergi indiriminden faydalanmasına olanak bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, Vergi Mahkemesi kararında atıf yapılan Bölge İdare Mahkemesi kararı, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 11/04/2022 tarih ve E:2021/332, K:2022/1340 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.