Danıştay 9. Daire E.2022/451 K.2023/3591

Dava konusu istem: Davacı adına, serbest bölgede gerçekleştirdiği faaliyetinin üretim ruhsatı kapsamında olmadığından fason hizmet faaliyetine ilişkin elde ettiği kazançlarının serbest bölge istisnası kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı ve beyan edilen serbest bölge kazanç istisnasının geçici vergi matrahlarına ilave edilmesi gerektiği yolunda düzenlenen … tarih ve …sayılı Vergi İnceleme Raporuna istinaden re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı 2016/Ocak-Mart, Nisan-Haziran dönemlerine ilişkin geçici vergilerin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; vergi ziyaı cezası yönünden; mahkemelerinin … tarih ve E:…, K…. sayılı kararı ile dava konusu geçici vergilerin matrahı yönünden bağlı olduğu 2016 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına kaldırıldığı anlaşıldığından, geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı,

öte yandan davacı adına düzenlenen vergi/ceza ihbarnamelerinde mahsup dönemi geçmiş geçici vergi asıllarının Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi gereğince tahakkuk ettirilmeyeceği, normal vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için sistemde gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamelerde zorunlu olarak yer verildiğinin belirtilmesi karşısında, davanın açıldığı tarihte geçici vergi asılları ile ilgili olarak ortada dava konusu olabilecek geçici vergi aslı bulunmadığından,

uyuşmazlığın bu kısımları yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, 2016/Ocak-Mart, Nisan-Haziran dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, davacının serbest bölgede gerçekleştirdiği fason hizmet faaliyetinin üretim faaliyet ruhsatı kapsamında olmadığının, davacının fason üretimden elde ettiği kazançların istisna kapsamında değerlendirilmesinin mümkün bulunmadığının belirtildiği, ilgili yıla ilişkin kurumlar vergisi matrahlarının belirlenerek bu matrahlar üzerinden davacı adına cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi tarhiyatları yapılmasının önerildiği, getirilen öneriler doğrultusunda dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı, yapılan cezalı tarhiyatların hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan temyize konu kararda atıf yapılan karar Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 12/10/2023 tarih ve E:2022/449, K:2023/3592 sayılı kararıyla onanmıştır.