Danıştay 9. Daire E.2022/4798 K.2023/1667

Dava konusu istem:Davacı şirketi adına, 2010 yılında tecil terkin uygulaması kapsamında satın aldığı baz yağları kullanarak elde ettiği mamüllerin taahhüt edilenden farklı GTİP numarasında yer aldığı, bu nedenle eksik beyan ettiği özel tüketim vergisi üzerinden katma değer vergisi hesaplanması gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2010/Ocak, Şubat, Ekim-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile 2010/Ocak, Şubat dönemleri için bir kat, diğer dönemler için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak, dosya yeniden incelenmek suretiyle dava konusu tarhiyatın dayanağı özel tüketim vergisine karşı açılan davada özel tüketim vergisinin kısmen kaldırılmasına karar verildiğinden bu kısımdan kaynaklanan dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmı yönünden ise;

tekerrüre esas alınan ceza 2010 yılı içerisinde kesinleştiğinden aynı döneme ilişkin vergi ziyaı cezasına tekerrür uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davayı kısmen reddeden, kısmen kabul eden, özel tüketim vergisinin kaldırılan kısmına isabet eden bir kat vergi ziyaı cezalı tarhiyat ile vergi ziyaı cezasının tekerrüre ilişkin kısmının kaldırılmasına hükmeden Vergi Mahkemesi kararına karşı taraflarca yapılan istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının özel tüketim vergisini eksik beyan ettiğinin sabit olduğu, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Nitekim, temyize konu kararda atıf yapılan karar Danıştay Yedinci Dairesinin 11/04/2023 tarih ve E:2022/4725, K:2023/2011 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.