Danıştay 9. Daire E.2022/612 K.2022/2672

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen ... tarih ve ...-...-...-... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; verilen ara kararına istinaden gönderilen belgelerin incelenmesinden, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuna istinaden davacının mükellefiyetinin 31/12/2011 tarihi itibarıyla terkin edildiği, şirketin re'sen terkin olması sebebiyle işin bırakılmış addolunması hali söz konusu olduğu, şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin 213 sayılı Kanun'un 101. maddesi uyarınca şirketin kanuni temsilcisi olan davacının adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebliğ edildiği,

ödeme emirlerinin tebliğ edildiği 25/12/2019 tarihini izleyen günden itibaren 15 gün içerisinde dava açılması gerekirken bu süre geçirildikten sonra 05/10/2020 tarihinde dava açıldığı anlaşıldığından, davanın esasını inceleme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı Kanunun 15. maddesinin 1/b. bendi hükmü uyarınca davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulsüz bir şekilde kanuni temsilcinin ikametgah adresinde kanuni temsilciye tebliğ edildiği, davacı şirketin işyeri adresine tebligata çıkılmadığı, söz konusu ödeme emirlerinin şekil ve sebep unsurları bakımından iptali gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.