Danıştay 9. Daire E.2022/621 K.2022/5626

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Ocak- Mart döenemi için re'sen tarh edilen geçici vergi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla; dava konusu cezalı tarhiyatın matrah yönünden bağlı olduğu 2016 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının Mahkemelerinin ... tarih ve E:... ,K:... esas sayılı dosyasında dava konusu edildiği ve davanın reddine karar verildiğinden. geçici vergi aslı üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının vergi aslının bir katına isabet eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı;

geçici verginin peşin alınan bir vergi olması ve mahsup niteliğinin bulunması nedeni ile Danıştay'ın yerleşik içtihatları gereği geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiğinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı;

tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için asıl fiil olan 2016 yılına ilişkin sahte fatura düzenleme fiilinden önceki 5 yıl içerisinde davacı adına vergi ziyaı cezası kesilmesi ve cezanın 2016 yılı öncesinde kesinleşmesi gerektiği halde 2016 yılına ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alındığı anlaşıldığından dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmında hukuka uygunluk görülmediği; dava konusu ihbarnamede her ne kadar geçici vergi aslına yer verilmişse de;

ihbarnamenin altına, mahsup süresi geçmiş bulunan geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceği, normal vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığının belirtildiği görüldüğünden, geçiçi vergi aslına ilişkin olarak karar verilmesine gerek bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına dava konusu vergi ziyaı cezanın bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının sahte belge düzenleme eylemi sabit olduğundan üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesinin hukuka uygun olduğu, geçici vergi bakımından üç kat vergi ziyaı cezası uygulanamayacağına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, ayrıca Vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiaları kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.