Danıştay 9. Daire E.2022/629 K.2022/561

Davacı tarafından 2020/Nisan dönemi için ihtirazi kayıtla beyan edilip tahakkuk ettirilen ve ödenen 127.204,01 TL elektrik tüketim havagazı vergisinin kaldırılması ve söz konusu tutarın yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davayı kabul eden … Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davalı idarece yapılan istinaf başvurusunu reddeden … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan temyiz istemi; dava konusu miktar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda belirtilen temyiz sınırının altında kaldığından, temyiz yolunun kapalı olduğu gerekçesiyle, … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… sayılı kararıyla, 2577 sayılı Kanun'un 48/6. maddesi uyarınca reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Temyize konu kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, davacı şirketin elektrik tüketim havagazı vergisinden muaf olmadığı, Anayasa Mahkemesi'nin bireysel başvurulara ilişkin olarak verdiği kararların sadece ilgilisi bakımından hüküm ve sonuç doğuracağı, söz konusu verginin matrahının kanunen hesaplanabilir olduğu, davacı şirket tarafından vergiye esas matrah tespiti yapıldığı, elektrik tüketiminin vergiye tabi olup olmadığının belirlenmesi için teknik bir incelemeye ihtiyaç bulunduğu, vergi davalarında ancak mahkeme kararının icrasısın gecikmesi durumunda faiz isteminde bulunulabileceği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.