Danıştay 9. Daire E.2022/660 K.2024/2024

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, belgesiz akaryakıt satışı yaparak bir kısım hasılatını kayıt dışı bıraktığı ve bir kısım alış faturasının sahte olduğundan bahisle düzenlenen düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Ocak dönemi için re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen ve dava konusu cezalı tarhiyata dayanak olan vergi tekniği ve vergi inceleme raporlarında şirketin matrah arttırımının re'sen iptal edildiğinin belirtildiği ve buna istinaden davacının 2016 yılına ilişkin katma değer vergisi yönünden matrah arttırımının kabul edilmeyerek dava konusu cezalı tarhiyatın yapıldığı belirtilmişse de;

davacı şirket tarafından 2016 yılı ile ilgili olarak 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 5/3. maddesi kapsamında katma değer vergisi yönünden matrah arttırımı talebinde bulunulduğu ve bu kapsamda çıkan verginin ödendiği, sonrasında şirketin matrah artırımının idarece re'sen iptal edildiği, ...

Vergi Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla da söz konusu matrah artırımının re'sen iptaline ilişkin işlemin iptal edildiği, dolayısıyla davacı şirketin matrah artırımının hukuken geçerli hale geldiği, ayrıca davacı şirketin 7143 sayılı Kanun'un 5/9. maddesinde yer alan 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin (b) fıkrasındaki fiilleri işlediğine ilişkin de bir tespitin bulunmadığı hususları dikkate alındığında, 2016 yılı ile ilgili olarak katma değer vergisi yönünden matrah arttırımında bulunan davacı şirket hakkında inceleme ve tarhiyat yapılamayacağından,

dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin 2016, 2017 yılları kurumlar vergisi ve 2016 yılı katma değer vergisi yönünden 7143 sayılı Kanun kapsamında matrah artırımında bulunarak borçlarını ödediği, ancak şirket hakkında sahte belge düzenleme fiili nedeniyle 02/12/2016 tarihli tutanakla vergi incelemesine başlandığı, ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu ile davacı şirketin sahte fatura düzenleyicisi olmadığının tespit edildiği,

ilgili mevzuat gereğince haklarında sahte belge düzenleme tespiti nedeniyle incelemesi olanların 7143 sayılı Kanundan faydalanamayacakları ancak düzenlenen rapor sonucunda sahte belge düzenleyicisi olmadığı tespit edilenlere söz konusu durumun tebliğinden itibaren 1 ay içerisinde yazılı başvurmaları koşuluyla matrah arttırımında bulunabileceklerinin bildirildiği, söz konusu yazının tebliğinden itibaren 1 ay içerisinde davacı şirketin herhangi bir başvurusunun bulunmadığı, bunun üzerine matrah arttırımının re'sen iptal edildiği, anılan işleme karşı açılan davanın temyiz aşamasında olduğu,

dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Nitekim temyize konu kararda atıf yapılan karara karşı davalının istinaf başvurusu üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla istinaf başvurusu reddedilmiş, anılan karar Danıştay Dokuzuncu Dairesi'nin 28/11/2023 tarih ve E:2021/2390, K:2023/4841 sayılı kararıyla onanmıştır.